2016-06, Spodsbjerg, Joeri en Wim

Verslag van onze visvakantie

Spodsbjerg zaterdag 11 juni tot vrijdag 17 juni

Op vrijdagavond 10 juni zijn we (Wim en ik) rond 19.30 in de Vlaamse Kempen vertrokken met de VW-Transporter en de boot, een Beekman 505 Fish genaamd “somnium”.  Deze naam is door mijn vrouw gekozen en betekend “dromen” in een één of andere uitgestorven oude taal. Dit omdat ik al 15 jaar droomde van een eigen visboot. (en toen ik hem na 15 jaar twijfelen kocht, bleek de zee leeggevist  te zijn). Onderweg waren we elkaar al flink verbaal aan het opnaaien en discussiëren over wie nu wel eens de grootste vis van de vakantie ging vangen en waarom. Dit zou ook de eerste keer een ”echte” visvakantie zijn ipv een familievakantie waarbij de boot meeging. Ik heb het geweten, heel veel vissen en soms te weinig slapen waren mijn deel. Of het ook iets heeft opgeleverd, lees je in onderstaand verslag

Enkel aan de Duits-Deense grens was er enig oponthoud. De ietwat oudere grenswachter  kwam uit zijn caravan, bekeek kortstondig de verbinding van mijn noodkabel van de trailer aan de trekhaak en de verlichting van de trailer waarna we nors tot zijn Koninkrijk Denemarken werden toegelaten. Om exact 5 uur reden we onder een stralend ochtendzonnetje  de haven van Spodsbjerg binnen. Voor visvriend Wim was het de eerste keer dat hij in Spodsbjerg kwam na jarenlang mijn mooie visverhalen te hebben moeten aanhoren. We waren weeral  volop aan het speculeren over de komende vangsten. De verhalen van de voorbije maanden en weken waren  van die negatieve  aard dat we buiten plan A: driften op kabeljauw  ook  een plan B hadden namelijk vissen op platvis

Nadat we alle spullen uit de auto hadden gehaald, de boot vaarklaar hadden gemaakt, de  hengels visklaar gemaakt en gegeten, hebben we rond 7.00 uur in een uitgestorven haven getrailerd en zijn we richting het Zuiden gevaren. Op enkele opgeslagen punten van verleden jaar “achter de Groen paal” werden  direct enkele ondermaatse vissen gevangen die gelijk retour werden gestuurd met de melding dat ze op zijn minst hun moeder (een MILF ofte “Mother, I like to fish”) of nog beter hun grootmoeder maar terug moesten sturen.  Tot iets na 10 uur werden nog verscheidene mooie vissen gevangenmaar toen kwam de vermoeidheid van een slapeloze nacht toch wel zeer ernstig opzetten. Toen we terug in de haven waren, kwamen we direct verscheidene lokale en internationale bekenden tegen. Na alle praatjes over de visvangst, het weer en andere levensbelangrijke zaken werd eerst een weekje traileren (350DKK) en het gebruik van de fileerruimte (75 DKK) betaald bij de havenmeester. Ik was zo vermoeid dat ik zelfs de nummerplaat van mijn eigen wagen niet meer kende…
Hierna werden de eerder gevangen vissen in de fileerruimte van de haven in mooie porties gefileerd en versneden. Een Ibi burger voor Wim en een Ibi hot dog voor mezelf als middagmaal en we konden terug naar het huisje voor de noodzakelijke rust. Hier tot 17.00 uur wat bijgeslapen en daarna een avondmaaltijd bereid. Het is niet omdat er geen vrouwen bij waren dat er niet deftig gegeten moest of mocht worden. Na het avondmaal toch nog beslist om een avondsessie te gaan vissen.
Tot iets na 22.30 uur gevist waarna we in het schemerdonker terug naar de haven zijn gevaren. Ik had de meeste vissen gevangen (op de pilker natuurlijk)  maar Wim had de grootste (85cm) gevangen op een shad. Na enkele mislukte pogingen om in de fileerruimte binnen te raken bleek dat deze na 22.30 gesloten is.
Dan maar de vis aan het huisje gefileerd maar dit was na het betalen van de 75DKK enkele uren voordien niet echt de bedoeling.

Op zondag 12 juni werd er eerst uitgebreid ontbeten met o.a. zachtgekookt eitjes waarna we terug naar de haven reden, trailerden en direct naar het Zuiden koers zetten.  De vangst was te vergelijken met de dag ervoor maar het werd die dag wel duidelijk dat de scholen vis merkelijk kleiner zijn of waren dan de voorbije jaren. Dit heeft hopelijk iets te maken met het feit dat we andere jaren eind juli in Spodsbjerg aanwezig zijn waarbij de ‘sommerdorsch’ aanwezig is.

Ook vonden we zeer regelmatig een school vis die enkele meters boven de bodem zwom. Dit waren waarschijnlijk scholen haring.

Omdat maandag een “niet-visdag” werd voorspeld (te veel wind) , zijn we op zondagavond nogmaals uitgevaren waarbij we tot 23.00 uur visten. Ook deze avond waren we weer alleen op de stekken aan het vissen wat het water lekker rustig maakt en de visvangst bevorderd. Misschien had het wel te maken met het feit dat Duistland op het EK moest spelen…
Die avond ving Wim de meeste vissen maar om het een beetje eerlijk te houden ving ik de grootste van de avond. Wim ving ze allemaal op een lange rode Langelander Shad van Bright Baits.

Maandag 13 juni bleek uiteindelijk de enige dag van de week waarop we niet gevist hebben wegens te veel wind.

Dinsdag 14 juni, de wekker om 4.45 laten afgaan en even half naakt buiten gekeken of het visbaar was. Dit bleek toen nog niet mogelijk waarna ik terug in bed ben gedoken. Enkele uren en een ontbijt later was de wind al dusdanig gaan liggen dat er terug gevist kon gaan worden. Rond 11 uur uitgevaren en een uurtje of 5 gevist. Het was taai vissen en uiteindelijk hadden we een zevental mooie vissen waarvan de grootste 88cm bleek. Voor visvriend Wim was het vangen van een meter+ vis het hoofddoel tijdens deze visvakantie en deze vis bracht hem al aardig daarvan in de buurt.

In de avond terug uitgevaren richting het Zuiden en om middernacht waren we terug in de haven. Wat hadden een mooie klus vis gevangen maar zoals steeds moet hierna het minder leuke werk nog beginnen.

Hierna nog tot 2 uur ’s nachts staan fileren en na het fileren gezamenlijk beslist om toch enkele uren later nogmaals te gaan vissen.

Op woensdag 15 juni liep de wekker af om 4.30, na een zeer kort nachtrust. Het was, zelfs om te gaan vissen, een hele opgave om het bed uit te kruipen. Wat nog een moeilijkere opgave bleek, was het wakker krijgen van Wim. Net toen ik dacht dat deze niet wakker te krijgen viel, schoot hij  met enig gegrom en gemompel wakker. Een ruim kwartier later zijn we naar de haven gereden alwaar bleek dat er al 1 lege trailer met auto op de parking stond en een rij wachtende vissers aan het poortje dat pas om 5.30 zou opengaan. Mij mooi naast de Nederlandse auto+trailer geparkeerd en vertrokken. In het Zuiden bleek dat er een ietwat zonderlinge en schimmige figuur, luisterend naar de naam “Kees” reeds aan het vissen was.  Snel ook beginnen te vissen maar echt vlotten deed het niet. Het werd nog minder toen de eerste hordes huurboten eraan kwamen.  Omdat de poort nu reeds om 5.30 open gaat (i.p.v. 6.00 uur) was de rust op de stek te snel verstoord en beslisten we maar om meer naar het Zuiden te varen weg van de andere boten. Ter hoogte van de volgende reeks boeien in het Zuiden, de drie rode en de groene had ik nog wat punten van enkele jaren geleden en er zijn daar enkele gebieden met een zeer grillig bodemverloop. Vissend van 25 tot 33 meter wisten we verscheidene vissen te vangen maar de meeste waren toch aan de kleine (terugzet-)kant. Na wat peuteren kon Wim één mooie vis landen. Uiteindelijk zijn we maar  terug naar de haven gevaren omdat het duidelijk was dat de vis er geen zin in had. In de namiddag nogmaals enkele uurtje geprobeerd maar de bijtlust van de vissen was nog steeds ondermaats. Net toen we terug in de haven waren en getrailerd kreek ik een WhatsApp bericht dat  een boot motorpech had en de vraag om deze te komen helpen. We hadden net 2 Ibi-burgers besteld en na deze te hebben opgeschrokt, hebben we de boot terug in het water laten glijden en zijn we richting de Bermuda gevaren. Een touw tussen mijn boot en de Quicksilver gespannen en tegen een gezapige 10km/uur terug naar de gaven getuft.
In de avond, net na 19.00 uur terug getrailerd en koers gezet naar het Zuiden. Enkele boten waren reeds aan het vissen en wij sloten ons aan bij het rijtje driftende boten. Hoe het kwam weten we niet maar deze dag en de volgende waren de twee mindere dagen waarbij ons de vangsten terugliepen. Bij sommige andere vissers daarentegen….

Donderdag 16 juni hebben we in de vroege namiddag wat op platvis gevist in de buurt van diezelfde schimmige figuur die we reeds tijdens het driften een dag ervoor hadden ontmoet. Laat ons zeggen dat deze schimmige figuur en zijn lieftallige vrouw ons zeer stevig in ons onderbroek hebben gezet met het vangen van platvissen. Eén schar die overduidelijk op Wim zijn aas kwam schijten werd in de staart gevangen. Na het avondeten terug op pad maar ook deze avond bleek de vis geen zin te hebben. We zijn rond 23.00 uur teruggevaren maar één boot is nog heel lang blijven doorvissen. Hopelijk hebben zij nog een aasperiode meegemaakt na onze terugvaart?

Op vrijdag 17 juni zijn we rond 12.00 uur uitgevaren. Op de vooraf gekozen visstek lagen reeds een Ibi-Uttern met twee Vlamingen en een Orca met twee Nederlanders. Aangesloten in het drift-rijtje en na enkele driften werd het duidelijk  dat het een mooie vis-namiddag ging worden. Vanaf 13.00 uur had bijna elke drift één van ons wel beet en sommige driften hadden we samen beet. Het was wel zo dat de vis zeer lokaal zat en 25 meter voorbij het waypoint of er niet goed over gedrift  betekende dus geen vis. De boodschap was dus om korte driftjes te maken waarbij je steeds in een boog of halve maan om het punt of de punten vaart, jezelf 100 meter voorbij het punt positioneert en je dan mooi over de ‘hotspot’ laat drijven. Ik laat op mijn oude kaartplotter ook het spoor staan zodat je na enkele uren een scherm hebt alsof het een breiwerkje betrof. De vis bleef ook niet de gehele namiddag op dezelfde plaats liggen waardoor je regelmatig toch een iets andere koers moest driften om in de vis te blijven zitten.

Uiteindelijk bleef de vis azen tot ongeveer 17.00 uur. Alsof er een schakelaar werd omgezet had de vis plots geen honger meer en ving je dus ook geen staart meer. Dezelfde plaats waar je urenlang vis had gevangen leek plots uitgestorven.  In het Noorden ontwikkelde zich een onweer en nadat we gestopt waren rond 17.30 werd alles opgeruimd en klaargemaakt voor het nakende onweer. We lagen enkele kilometers ten Zuiden van de Groene paal en net toen het onweer bijna bij ons was, draaide de wind een kwart en dreef het onweer weer weg van ons. We hebben ongeveer 25 druppels water over ons gehad en dit waren trouwens de enige regendruppels tijdens het vissen van de gehele week. In Spodsbjerg had het onweer wel in volle kracht toegeslagen en stonden de haven en de aanliggende straten blank. Bij terugkomst in de haven hebben we de boot na het traileren nog wat opgeruimd en gepoetst en zijn we naar het huisje gereden.  Toen de vis gefileerd was, hebben we eerst nog gegeten en toen beslist om diezelfde avond huiswaarts te keren. Alles ingepakt en de boot reisklaar gemaakt. Nog even de koppen en graten van de vis naar Kees en Ingrid  gebracht zodat deze een dag later aan de krabben gevoerd konden worden.  Omstreeks 23.00 uur zijn we vertrokken en op zaterdagochtend waren we rond 9 uur terug thuis.

De Drie Pega’s

Wim met twee mooie vissen

Ikzelf

Epiloog: De eerder negatieve verhalen over slechte visvangsten van de voorbije maanden indachtig was het inderdaad ook bij ons wat minder dan de voorbije jaren. Er zal inderdaad wel minder gevangen worden en of dit enkel een ‘jaardipje’  is of het begin van enkele jaren van mindere vangsten zal nog moeten blijken. De voorbije 25 jaar op Langeland zijn er ook enkele periodes van overdaad geweest maar evengoed zijn er ook enkele periodes van “het grote niets” geweest.
Feit blijft dat Spodsbjerg volgens mij de dichtstbijzijnde plaats is waar je nog steeds een mooie klus kabeljauw kan vangen
Ik vond dat er weinig netten op de vislocaties lagen. Ik heb ook niet gezien hoeveel de beroeps aanlanden omdat dit een graadmeter (of misschien graatmeter) is volgens mij van de kabeljauwstand in de Grote Belt.

Van de 10 vistochten die we gemaakt hebben op jacht naar kabeljauw waren er uiteindelijk 4 of 5 waarbij de vis een beetje zin had en “maar” 1 waarbij de vis helemaal los was. Wat ook betekend dat er 4 tochten waren waarbij amper een vis gevangen werd.  Het is Wim niet gelukt om een meter+ vis te vangen maar met een PB-vis van 95cm is hij toch al mooi op weg. De plannen voor volgend jaar zijn er en het doel voor Wim blijft dan ook om de magische meter te overschrijden.

Binnenvaren in de haven op vrijdag 17 juni rond 18.00h net na het onweer