201806 Spodsbjerg Joeri en Wim

Visvakantie Spodsbjerg

Wim en Joeri

Van 8 tot 16 juni 2018

 

Voor alweer de derde keer in deze formule zijn we in de vooravond van donderdag 7 juni vertrokken richting Spodsbjerg met in de viskoffer wat nieuwe modellen van loodkoppen, jighaken van Aliexpress en een 8-strengs felgele PE lijn, eveneens van Aliexpress om te testen. Ook had ik een nieuwe dieptemeter op mijn boot gemonteerd. Een dragonfly 7Pro, dewelke naar het schijnt mooie beelden kan maken.

Alles klaar voor vertrek

Na een probleemloze reis met onderweg, iets na de grens in Denemarken, een slaapstop van 2 uurtjes,  kwamen we de volgende ochtend rond 7.00u aan op onze geliefkoosde visstek.

 

De weken voordien waren al extreem droog geweest wat duidelijk aan het dorre gras in de haven te zien was en ook tijdens onze visweek is er geen druppel regen gevallen tijdens het vissen. Enkel tijdens een barbecue bij visvrienden op donderdagavond en op het moment dat de boot terug op de trailer moest getrokken worden op zaterdag heeft het enkele druppels geregend.

Zicht op de haven

Dé manier om je dag te beginnen.

Vrijdag 8 juni: 
Na de aankomst in Spodsbjerg rond 7 uur hebben we eerst alle spullen uitgeladen en naar ons huisje gebracht. Hierna een brood gehaald in de Super Brugsen en eerst een goed ontbijt genuttigd. Het weer was perfect om te vissen. Eerst naar de hengelsportzaak om  een jaar-vergunning te kopen en daarna naar de haven om de boot te traileren. Beslist om naar het Zuiden te varen.  Op voor ons bekende stekken aan de Westkant van de vaargeul en werden al snel de eerste mooie vissen gevangen. Zoals steeds was onze vastgelegde minimummaat voor kabeljauw 50 cm.

Omdat de heenreis toch nog steeds wat vermoeidheidssporen naliet werd er terug koers naar de haven gezet rond 15.00h. Ook voor ons nieuw was dat we een vaste ligplaats gingen huren voor een week. Hierdoor vervalt het soms 2 of 3 keer traileren per dag. Een ligplaats op de B-pier werd gevraagd zonder poortje en tijdslot omdat we graag heel vroeg en soms heel laat willen uitvaren of kunnen terugkomen. Twee lege 5-liter jerrycans werden met droog wit zand gevuld op het strandje naast de haven en hiermee werd een katrolsysteem op poten gezet via de achterste palen van de box om de boot steeds mooi naar achter te trekken.

Nadat de boot mooi in de box lag, ben ik  eerst de lege trailer op de ‘langetidsparking’ gaan stallen met een disselslot en een wielklem en dit zoals de verzekering dit wil.

Hierna Wim nog een beetje geholpen met de laatste loodjes(of graatjes)  van het fileren en met het fileerkot nog wat op te kuisen en daarna konden we terug naar ons huisje alwaar ondergetekende zijn beste kookkunsten etaleerde om een degelijke avondmaaltijd op tafel te toveren.

Na het eten werden de visfilets mooi verpakt. Wim had net voor de vakantie een La-Va V.350 vacumeermachine gekocht en dat Duitse ding bleek wel echt degelijk te werken. Het enige probleem was dat kabeljauwfilet nogal vochtig is en dat zo’n vacumeermachine daar nogal slecht tegen kan. Na enkele mislukte pogingen om een zakje met filet mooi te vacumeren vonden we de techniek met voor ons het beste resultaat. De filet eerst mooi goed droogdeppen met een propere vishanddoek bleek ook te helpen.

Zaterdag 9 juni:
Op deze wisseldag van de vakantiegangers kwamen er weer enkele oude bekenden bij die de komende week hier kwamen vissen. Na een goede nachtrust en ontbijt werd er pas laat richting de haven vertrokken. Rond 11u zaten we op het water voor de eerste sessie. Rond 16.00 uur terug naar de haven gevaren om in de avond nog een avondsessie te kunnen vissen. Snel-snel eten gemaakt om rond 18.00 uur terug te kunnen gaan vissen. Al bij al hadden we een mooie vangst op deze dag.

Zondag 10 juni:
Weer een ochtend- en avondsessie gevist maar met minder resultaat dan de dag ervoor. Vermeldenswaardig is dat het dragen van teenslippers en een Beekman boot niet goed samenwerken. Toen ik langs de smalle zijkant naar de punt van mijn Beekman wilde klauteren in de haven, bleek dat het water in haven nogal koud was en dat het daar dieper is dan je zou denken. De teenslippers was ik eerst kwijt maar dankzij de hulp (en het schepnet) van de visboot aan de overzijde van de steiger kwamen mijn teenslippers ook nog terug.

2 mooie vissen en mijn favoriete hengel/molen

We vingen een vis waarbij er mosselen groeiden tussen zijn kieuwen. Eerst dachten we dat deze er wel los zouden tussen zitten maar deze bleken wel echt vast vergroeid te zitten. Zo heb je natuurlijk altijd een snack bij mocht je als vis  plots honger krijgen…

Een screenshot van een school zandspiering.

Wim met een vis

Maandag 11 juni:
was een ‘verwaaidag’ en werd er  niet gevist.

Dinsdag 12 tot donderdag 14 juni:
bleek het echt taai om mooie vissen te vangen. Vele uren werden er gevist en sporadisch kwam er wel eentje aan boord maar toch te weinig om van leuk vissen te kunnen spreken. De vis lag er wel, dat was op de beide dieptemeters goed te zien, maar had geen zin in eten.

Op Woensdagavond 13 juni met een leuke uitgebreide bende het “Stubbecafé” bezocht. Hier, aan de toog, worden steeds de allergrootste vissen gevangen zonder zelfs een hengel vast te houden.

Vrijdag 15 Juni:
We hadden met een andere Vlaamse bootvisser afgesproken om deze dag naar Lohals te rijden om aldaar de boten te traileren om hierna naar de brug richting  Nyborg te varen. Om 4 uur ’s ochtends vertrokken en langs de weg richting Lohals viel het ons op hoeveel groot wild er nog op Langeland leeft. Na het traileren werd er op een bijna vlakke zee naar de brug gevaren. Ieder koos een brugpijler en het vissen kon beginnen. Het stroomde amper en ook niet elke pijler bleek  een succes maar er kwamen toch aardig wat kleinere gulletjes aan boord. Rond 10u. hadden we nog maar 1 mooie vis en voor ons was de leute er ook af om deze kleine gulletjes te vangen, terug te zetten en hopen dat ze het overleven. Na een gesprek met de andere boot beslist om terug te varen naar Lohals, terug te rijden om daarna in Spodsbjerg te traileren. De andere  boot die bleef, heeft nog mooie vissen gevangen vanaf dat de stroming er wat inkwam.

Zicht op een brugpeiler

Net toen we de boot in Spodsbjerg getrailerd hadden en de haven uit wilden varen, kwamen we Ingrid en Kees tegen. Zij hadden mooi en goed vis gevangen en het coördinaat werd gedeeld. Nadat we dit coördinaat in de beide kaartplotters hadden ingevoerd, bleek het ongeveer 7,5km NW van de haven verwijderd te zijn. Na aankomst op het punt werden er de eerste uren  driften gemaakt zonder al te veel resultaat. Op een gegeven moment, rond 14.00 uur, bleek de ‘grote uberkabeljauw’ diep daar beneden op zijn fluitje geblazen te hebben om alles en iedereen wakker te maken want plots had elke grote vis in de buurt zeer grote honger en heerste er een regelrechte voedselnijd . Op zulke momenten is de kleur van je aas van geen belang en stonden we quasi elke drift met 2 kromme hengels. Dit leverde allemaal vissen op tussen de 75 en 90cm.

Nog 3 andere Beekman-visbootjes kwamen erbij en ook zij vingen een karrevracht aan grote vis. Op een gegeven moment had Wim een vis aan de lijn die niet gevangen wilde worden. Na 30 seconden als een razende door de slip getrokken te hebben, brak de lijn en was alles weg. Wim flink in’t Vlaams aan het vloeken maar de volgende drift stonden we weer met 2 kromme hengels en was alles zo goed als vergeten. Rond 17.30 zijn we, blij als een kind, terug naar de haven gevaren.

Zaterdag 16 juni:
Om 5 uur ’s ochtends stond er nog een aardige wind maar een uurtje later was de wind genoeg afgenomen en kon er dus weer gevist gaan worden. Recht terug naar de plek van de dag ervoor gevaren en de vis zat er nog steeds. Alleen stopte dit na 1 uurtje vissen en toen was het echt over en uit. Nog bijna 2 uur geprobeerd maar de vis had er geen zin in. Zo zie je, het ene moment sta je continue met 2 kromme hengels en 10 minuten later lijkt het alsof er geen vis meer rondzwemt en je het vissen verleert bent. Uiteindelijk rond 11u terug naar de haven gevaren en begonnen met het huisje op te ruimen en de rest van de spullen klaar te maken voor de terugreis.

Toen  de boot terug op de trailer gezet moest worden rond 15.00 uur begon het zowaar zelfs te regenen. Hierna alles ingeladen en om 17.00 uur de terugreis aangevat. Omdat Denemarken om 18.00 uur moest voetballen op het WK was de snelweg in Denemarken zo goed als verlaten. Na een probleemloze terugrit kwamen we rond 2 uur ’s nachts terug thuis.

De nieuwe jigkoppen (gemaakt met Amerikaanse Do-It mallen) bleken goed te werken alsook de spotgoedkope Aliexpress jighaken.

Bij het opspoelen van de gele Ali -PE lijn had ik schrik dat deze slecht zou zijn omdat de gele kleur van deze lijn echt overal op kwam te zitten waar het niet moest zitten zijn maar dit bleek ongegrond. De lijn hield stand. Ik moet er wel bij vertellen dat ik tevreden ben over de prijs/kwaliteitsverhouding maar dat ik voor de volgende trip in augustus toch maar terug de 0.18mm Daiwa J-Braid X8 op mijn zware hengel en dezelfde lijn in 0.16mm uitvoering op mijn lichtere hengel had. Hierover kunnen jullie in een volgend vakantieverslag lezen.

De Dragonfly 7Pro is een flinke verbetering ten opzichte mijn oude Lowrance dieptemeter (nog met grijswaardes ipv kleuren). Op mijn boot staan nu een Lowrance 5200C kaartplotter, een Lowrance HDS2 touch en de Dragonfly. Ook heb ik een Lowrance Link-8 marifoon dewelke ingebouwde AIS (type B) heeft en die, via het NMEA-netwerk, de AIS-data van ‘aanstormende oceaanreuzen’ op mijn kaartplotter weergeeft en die ook een akoestisch alarm geeft wanneer een groot schip te dichtbij komt (soms super handig, soms enorm ‘enerverend’)

Op mijn Lowrance HDS touch heb ik een Airmar P66 transducer zitten ipv de standaard transducer (HST-WSBL) en deze combinatie geeft ook hele mooie beelden van de dieptemeter. Het is wel zo dat in sommige gevallen de Lowrance betere beelden geeft en in sommige gevallen de Dragonfly. Laat ons zeggen dat beide units elkaar goed aanvullen.

Tijdens deze visweek werden ook de opties besproken om nogmaals terug te komen medio augustus. Hierover kunnen jullie in een volgend verslag lezen.

Met vissersgroeten,
Wim en Joeri