2017-05 Spodsbjerg, Joeri en Wim

Visvakantie Spodsbjerg

Van 26 mei  tot 3 juni 2017

Deze keer viel het begin van onze visvakantie met een ‘extra lang katholiek weekend’ waardoor we niet op vrijdagavond maar reeds op donderdagavond konden vertrekken. De vangstberichten van de weken ervoor waren  van die aard dat het alle kanten uit kon gaan. Het weerbericht beloofde in ieder geval de eerste dagen zomerse temperaturen.

Aangezien dat ons favoriete Spodsbjerg-vakantiehuis de afgelopen winter afgebroken werd, hebben we deze keer bij een Deense kennis, net over het Badehotel, een achterhuisje gehuurd.

Voor het vertrek bleek de  linkerrem van de trailer vast te zitten en nadat deze losgekomen was, werd er de eerste uren regelmatig even gestopt om de temperatuur van mijn wielnaven te ‘voelen’. Na een verder incidentloze rit kwamen we rond 4.30 ’s ochtens aan in de haven. Nadat we ons geïnstalleerd hadden in onze bungalow en enkele uurtjes bijgeslapen hadden, konden we voor een eerste vissessie op pad.

 

Vrijdag 26 Mei: Na de tewaterlating werd gelijk koers gezet naar het Zuiden. Bij het verlaten van de haven rond 8.00 uur werd een ‘soort van weddingschap’ afgesloten dat ik voor 10 uur een vis van meer dan 60 cm moest vangen. In het Zuiden aangekomen, flink voorbij de eerste groene ton werden wat waypoints van de voorbije jaren opgezocht en werden enkele kleinere vissen gevangen. Tijdens de eerste drift vonden we ‘reeds’ een bergje vis op de dieptemeter. Bingo dachten we toen maar uiteindelijk moesten we tot de week later op donderdag- en vrijdagavond vissen en bitter hard zoeken om nogmaals zo’n bergje vis te vinden. Onze regel is dat een vis (kabeljauw) minstens 50 cm moet zijn voor dat er zelfs gesproken wordt over meenemen. Toen ik rond 9.30  nog steeds geen vis van +60cm gevangen had, begon visvriend Wim terug over de weddingschap te praten. Uiteindelijk kreeg ik rond 9.50 een beet en dit werd mijn redding van de tegenprestatie van de weddingschap. Tot  halfweg de namiddag werden een 7-tal vissen groter dan 60cm gevangen. Hierna terug naar de haven gevaren alwaar de vissers van de voorbije visweek hun Ibi-boten aan het poetsen waren. Na wat gesprekken bleek dat er veel  gevist werd in het Noorden tot een flink stuk voorbij de Bermudadriehoek en net buiten de haven aan de eerste rode ton. Het Zuiden had voor veel vissers weinig tot niets opgeleverd.

Ook bleek weer dat  vissers veel te veel aas meenemen voor een weekje vissen en hierdoor kregen we van enkele vertrekkende Vlaamse vissers hun aasoverschot op zaterdagochtend van verse zagers en nog 3 volle dozen gedroogde en gezouten pieren.

Misschien is dit iets om hierover afspraken te maken op de FB-pagina dat de vertrekkende vissers  hun overgebleven aas ‘ergens’  deponeren op vrijdagmiddag of zaterdagvoormiddag  alwaar de aankomende vissers op zaterdag dit dan kunnen ‘ophalen’. Ik heb alleszins op zaterdagochtend, zoals de eerste de beste clochard, de restafvalbakken in de jachthaven geïnspecteerd en heb nog enkele doosjes gezouten pieren en nog een Nederlandse krant met 300 gram mooi levende zagers gescoord.

Zaterdag 27 mei:

Begeleid door een stralende zon het water op rond 9.30. Naar goede gewoonte en zelfs met de slechte resultaten van de andere vissers, terug naar het zuiden. Deze keer werd er wat verder gevaren richting de drie rode boeien. Hier heb je mooie diepteverschillen. Aangezien de nieuwe lichting vissers nog moest toekomen was het lekker rustig op het water. Een flink stuk van de zaterdag werd vanuit het zuiden naar het noorden toe vele locaties afgevist. We vingen veel visjes met het predicaat  “hoop voor de toekomst” maar de echt grote werden niet gevonden.

Zaterdagavond nog een avondsessie gevist in het Zuiden maar deze bracht ook niet veel op. Er werd gezocht en gezocht maar we konden geen concentraties van vis vinden. Er stonden ook verdacht weinig netten.

Zondag 28 mei: Deze dag werd er op twee paarden gegokt. We gingen eerst driften en kijken of het iets was of werd en daarna gingen we met de uit de vuilbak opgeviste zagers en pieren op drift vissen op de platvis. Voor de 2de keer in al mijn Spodsbjerg-jaren en dat zijn er ondertussen al heel wat, werd koers gezet naar het Noorden richting de Bermudadriehoek. Hier verscheidene  uren geprobeerd met enkel wat kleinere vissen als resultaat. Het driften werd dus niets en daarom werd er koers gezet naar het Westen richting het kleine vuurtorentje. De boot werd traag naar het diepe geblazen. We startten bij 9 meter en lieten ons tegen een slakkengangetje naar 14 a 15 meter driften. Botlepels en hierop onderlijntjes  bestaande met uit de ‘bijouterie’ van vrouw en dochters geleende parels, glittertjes en andere ornamenten. De haken werden voorzien van een zager of een gezouten pier en hierna actief over de boden gesleept.  Zelfs de platvis liet totaal verstek gaan. Ik wist uiteindelijk 1 mooie schol per toeval te dreggen.

Maandag 29 Mei: Het mooie zomerweer was voorbij en het werd een bewolkte dag. Onze rode huid vond het echter niet zo erg. Regenen deed het wel niet. Beslist om  terug naar het Zuiden te gaan. Al die verhalen over de visvangsten in het Noorden konden ons gestolen worden. Na een dag met wederom weinig mooie vissen en een 8-tal kleinere  vissen beslisten we om even langs het wrak van de Lysto te varen op weg naar de haven.  Bij de tweede drift lieten we ons (bij toeval) een heel stuk veder afdrijven van het wrak toen Wim een beet kreeg. Na een dril van 20 minuten kwam er een  hele mooi vis boven. Mooi in het bakkes gehaakt. De vis werd aan boord gehesen, onthaakt en hierna gemeten. 97cm en net geen 10kg. Even werd er aan gedacht om de vis  aan te bieden als ‘fish der woche’ maar ik dacht dat deze vis onmogelijk de gehele week kon standhouden. Uiteindelijk bleek de grootste aangeboden vis die week 6 of 7 kg. Deze vis bleek uiteindelijk voor ons de grootste vis van de week te zijn.

Dinsdag 30 Mei: Het weer begon nu wel echt een ommezwaai te maken. Redelijk veel wind en dito golfslag maar vissen  kon nog net. Weer naar het Zuiden gevaren en weer was de visvangst niet goed. Vroeg in de namiddag beslist om wat vroeger naar de haven terug te keren om na het avondeten een avondsessie in het hoge Noorden te vissen. Via een facebook-contact hadden we een drietal coördinaten verkregen. De buurt rond de rode borstelboei voorbij de Bermudadriehoek was het doel. De wind was tegen de avond al flink aangetrokken maar mijn Beekman kon dit wel hebben. Tegen beter weten in met de wind mee voor een flinke afstand vertrokken richting het Noorden. Hier werden verscheidene punten afgevist en er werden inderdaad wat gulletjes gevangen maar niet het formaat wat we gewend zijn of waren in Spodsbjerg. Tijdens het vissen begon de wind nog in kracht toe te nemen waarna we rond 20.30 maar beslisten om terug te varen. Dit varen bleek al snel eerder hotsen en botsen. Met flinke regen en tegen de wind in  en met een slakkengangetje van net  10km/uur werd er terug naar de haven gestuiterd. Na aankomst in de haven bleek mijn kompas stuk gegaan te zijn

Woensdag 31 Mei: Dit werd uiteindelijk de enige niet-visdag van de vakantie. Veel te veel wind en dito golven. We wandelden rond de middag naar de haven en daarna verder naar de forelput net buiten Spodsbjerg. Er waren enkele mensen aan het vissen maar er werd niets gevangen. Hier nog een leuk gesprek gehad met twee Nederlandse jagers die ook nog eens visser bleken te zijn. Er werd wat informatie over het vissen in Spodsbjerg en ook Noorwegen uitgewisseld. Hierna terug naar ons huisje gestapt om de hengelspullen terug klaar te maken voor de rest van de week. Wim, de voorslagspecialist  kon op mijn molens en reel nieuwe FG-voorslagknopen leggen en alles werd nog eens nagekeken. Omdat er niet gevist kon worden, werd er dus wat meer aandacht aan het avondeten geschonken. Wortelen met gekookte aardappelen en vers bereid stoofvlees.

Donderdag 1 Juni: In de ochtend waren de naweeën van de golven van de dag ervoor nog niet helemaal weggeëbd waardoor we maar beslisten om wat later te vertrekken. Een vijftal minuten nadat we de haven verlaten hadden richting het Zuiden, kreeg ik een signaal van mijn buitenboordmotor dat hij het wat te wam had. De water-controlestraal, die ik trouwens altijd controleer in de haven na het starten van de motor, spoot nog duchtig in het rond dus er was iets anders aan de hand. Tegen een vertraagd temp dan maar terug naar de haven getuft en de boot terug op de trailer getrokken. Volgens Nicolai moest het wel bijna zeker de thermostaat zijn. De kap van de motor weggenomen en de 2 schroeven van het thermostaatdeksel verwijderd. De thermostaat zag er wel heel groen uit. Deze duidelijk kapotte thermostaat werd, op aanraden van Nicolai, niet terug gemonteerd. Zonder thermostaat komt je motor niet tot de ideale temperatuur en zal je dus iets meer verbruiken maar we konden in ieder geval verder vissen. Terug naar het Zuiden. Tot voorbij de 3 rode boeien gezocht en gevist maar het bleef taai.  Tegen 16.00 uur waren we terug in de haven.

Na het eten zijn we rond 18.30 terug vertrokken voor een avondsessie. We vernamen dat de vissen in het Noorden voornamelijk op de bijvangers gevangenen werd en ook maar meestal rond de 50cm en kleiner waren dus naar het Noorden varen was geen optie meer. Op een drietal klassieke stekken werd die avond voor het eerst in de visvakantie wat actief jagende vis ontdekt en gevangen.

Vrijdag 2 Juni:  In de late ochtend en vroege namiddag terug naar het Zuiden naar de punten die de avond ervoor mooi vis hadden opgeleverd. Deze sessie werden er weer maar wat kleinere vissen gevangen. Hierna de kant opgezocht en werd er driftend op platvis gevist in de buurt  een oud waypoint (de “Kees schollenstek”). Hier was echter ook weinig te vangen waardoor we heel snel samen beslisten om terug een avondsessie te vissen en hierdoor maar wat eerder terug naar de haven te varen. Om 18.30h lagen we terug in het water en konden we terug naar het Zuiden vertrekken. In de buurt van een gekend punt, voorbij de Groene paal, werd een eerste keer halt gehouden om de richting van de stroming te kunnen bepalen en ook de stroomsnelheid. Stroming stond er bijna niet en toen vonden we nog eens een ‘bergje’ vis. Hiervan werd dankbaar gebruik van gemaakt.

Het was er wel diep zoals je op de print screen kan zien maar omdat er bijna geen stroming stond konden we toch redelijk licht blijven vissen en zeer traag over het ‘bergje’ driften. Het ‘bergje’ was niet groot maar eens je er vlakbij was konden we, voor de eerste keer deze week, wel grote vis vangen. Een stuk boven de bodem zagen we regelmatig grote scholen makreel of haring passeren. Op deze vis werd actief gejaagd door de kabeljauw. Elke drift hadden we wel 1 vis en enkele driften hadden we een  ‘double hookup’. Dit bleef ongeveer 60 minuten duren en toen had de vis genoeg gegeten en bleek de zeebodem terug leeg. Maar het waren wel 60 erg leuke en onderhoudende minuten.  Uiteindelijk nog 3 uur langer gevist om de tiende en laatste vis van ons quotum te kunnen vangen.

Zaterdag 3 Juni: In de voormiddag een laatste sessie gevist op een woelige zee. Er werden weer enkel wat kleinere vissen gevangen. Net voor de middag waren we terug aan de kant en kon het inpakritueel aanvangen. In de haven kwamen ook de nieuwe vissers aan. Met enkele oude bekenden werd wat info uitgewisseld.
De auto  werd ingeladen  en rond 16.00 uur werd er terug naar huis vertrokken. Met af en toe een regenbui verliep de terugrit vlekkeloos en rond 1.30 kwamen we terug aan in het hart van de Kempen.

Nabespreking: De neerwaartse trend van het laatste jaar zet zich nu wel erg sterk door. Er zit een heel deel minder vis voor de kust van Spodsbjerg en met minstens evenveel eten als daarvoor. Hierdoor moeten  de vissen die er nog wel zijn, veel minder moeite moeten doen om aan vreten te geraken. Bijna alle vis die we gevangen hebben zat barstensvol  met krab en een vis had zelfs een schar van 22 cm in zijn slokdarm zitten

Hierdoor worden de actieve aasperiodes wel heel erg kort waarbij je nog meer dan vroeger, op het juiste moment op de juiste plaats moet zijn. Ook liet de platvis tijdens onze visweek het compleet afweten. Van al het gekregen aas, werd bijna niets opgevist aan platvis.
Omdat de platvis het ook liet afweten hebben we erg veel en actief gezocht en gevaren, op zoek naar de magische ‘berg vis’ kabeljauw. Wij hebben uiteindelijk, 1 keer ons toegestane quotum bereikt op vrijdag. De benzinepomp van de supermarkt was de grote overwinnaar van de week. J

Naar slechte gewoonte zagen we in de haven weer veel vissers terugkeren met, naar eigen zeggen goede vangsten, die dan uiteindelijk, wanneer de emmer getoond werd, bestond uit vissen rond de 40cm. Er zit inderdaad veel kleine kabeljauw op dit moment en als hiervan een flink deel zou kunnen uitgroeien tot een mooi formaat dan is er over enkele jaren terug flink mooie vis te vangen in Spodsbjerg.

Controle hebben we tijdens onze visweek spijtig genoeg niet gezien.

Vang ze en zet ze liefst terug.
Ze zijn zeldzaam op het moment.

Vanwege Wim en Joeri