2018-08, Franky-Benny-Fille-Rudy

Spodsbjerg 2018  11 tot 18 augustus

Na  een vlotte nachtelijke rit , met de ondertussen gewend geraakte Duitse wegeniswerken en de daarbij horende lichte vertragingen kwamen we rond een uur of half tien het erf van Stubbegaard opgedraaid. Ik krijg hier steeds een vrolijk gevoel als we onze eindbestemming bereiken , niet zo zeer of we zijn er geraakt , maar een gevoel van blij weerzien  met mensen die je met een gemeende hartelijkheid begroeten als ben je hun verre neef .

Na de begroetingen met een eerste pintje en een koffie met Rudi en Chris , en de kennismaking met onze nieuwe vismaat volgens Rudi , die weliswaar voor het derde jaar op rij mee kwam maar zich een baard had aangemeten en hierdoor een “nieuwe “ was.  De Fille , zoals zijn pet verraad liet het zich allemaal welgevallen met zijn “nieuwe imago” en we besloten onze pick up te verlossen van zijn gewicht, man wat sjouwen we elk jaar toch opnieuw mee. Telkens opnieuw maken we ons goede voornemens om onze materialen te beperken , maar als ik de laadruimte zo zie lijkt daar niet veel van terecht te komen . Of hebben we inderdaad minder vistuig mee ??? , dan hebben we meer drank dan bij, en dat bleek ook zo te zijn.

Nu ja , dat is ook geen straf in de zomer he!! Onder het toeziend oog van mijn nieuwe speelgoedje , een Go Pro Hero Session 5 begonnen we de spullen in het mooie appartement te dragen en trakteerden we ons zelf op een snelle hap en een biertje en besloten we om wegens toch veel wind ons te beperken tot een bezoek aan de hengelsportzaak en het aanschaffen van onze vergunning. Vroeg naar bed dan maar na de toch wel vermoeiende nachtelijke rit en zonder wekker want de wind staat ook op zondagochtend strak uit het zuiden. Het zal namiddag worden eer we het water op kunnen, dus relax en alles rustig aan.

Zondag,

Ondanks geen wekker sta ik om 7u op het terras, mijn blik gericht op het weidse landschap snuif ik de heerlijke frisse lucht met volle teugen op. Ik voel de stilte over me heen komen en word me bewust van de onthaasting die mij hier elk jaar opnieuw duidelijk word gemaakt. De geur van verse koffie die ik in het passeren had aan gezet lokt me terug naar binnen. Ik probeer in alle stilte de tafel te dekken, maar het getik van borden , kopjes en messen brengt stilaan leven in het appartement. Samen genieten we van het ontbijt en smeden we de eerste plannen. Na het bekijken van de DMI site besluiten we om in de namiddag rond 15u het water op te gaan richting noord , de wind zou dan afgenomen moeten zijn , en in dat gebied loopt dan een aanvaardbare stroming. We tuigen de hengels op en na het middageten om 13u toch maar eerst DMI nog eens raadplegen, met hetzelfde resultaat gaan we er om 14u toch op uit.

De Sealife van Roelof ligt ongedurig op ons te wachten, of zijn wij het die toch wat ongeduldig worden…… en eenmaal alles en iedereen aan boord zijn we weg richting noord. Onze schipper Benny brengt ons al snel aan de rand van de vaargeul waar we een eerste verkennend rondje vissen en onmiddellijk worden de eerste gulletjes gevangen en ook weer terug gezet om nog wat te groeien. Nog een aantal stekken geprobeerd met wisselend succes leverden de eerste dag een achttal maatse gullen op. Voor alle duidelijkheid hanteren wij een minimummaat van +50cm. Het was een begin , morgen zouden we opnieuw naar het noorden gaan en het gebied nauwkeurig onderzoeken. Het was er in ieder geval rustiger , want iedereen ging blijkbaar richting zuid.

Maandag,

De wekker haalt me uit mijn droom om 6u , koffiezet aan en wat met de borden rammelen brengt de anderen tot leven. De weersvoorspelling is niet schitterend , maar qua wind en stroming moet het de hele dag lukken, dus met volle moed vertrokken naar noord om via dezelfde stekken van de dag ervoor tot de ontnuchtering te komen dat er nu nauwelijks iets te vangen was. Na wat klein spul van de bodem te krabben beslissen we om de wrakjes verder noord aan te doen , het eerste wrakje levert direct een paar aardige vissen op, ze zijn wel 50+ maar worden toch terug gezet , we gokken op groter in de loop van de dag en met onze eerdere wrakervaring zijn we er dan ook bijna van overtuigd dat dit gaat lukken. Onze volgende stop brengt ons buiten wat frustratie door veelvuldig vasthangen en shads parkeren weinig op en er word verder gezocht. Nr3 geeft een paar mooie vissen waaronder ook een aardige leng voor de Fille, nr 4 geeft ook heel weinig dus terug naar het eerste waar we wel wat vis zagen maar niet konden vangen. Ook daar een paar vissen die weer de vrijheid kregen en een leng voor mezelf.

Fille met zijn mooie leng

De wrakjes gaven niet het gewenste resultaat en ondanks dat de weersvoorspelling een toenemende wind had gegeven werd het in de praktijk steeds beter met wind dan toch. We gingen via de Bermuda terug huiswaarts gaan om daar een paar stekken aan te doen. Er stonden op de Lowrance heel wat recente waypoints die wel eens wilden bekijken, maar net voor we daar aankwamen deden we een stop op een wel zeer interessant stekje waar ook een twee tal waypoints stonden. Bij de eerste drift was het gelijk raak en een mooie 90cm gul deed mijn w4 wel goed krom gaan. De 2de drift leverde voor Rudy gelijk zijn pr , met 1.15m en 11.4kg was dit een hele beste !!!. Mijn twee schoonbroers Benny en Fille deden het dan weer de volgende drift met mooie vissen van 1m+. Jongens hier zat vis en van een wel heel mooi formaat !! Op een zeker ogenblik stonden we alle vier tegelijk met kromme hengels en wist ik zelf er een van 1.12m en 10.5kg zwaar te landen. De go pro bleef alles registreren , maar het was duidelijk dat we geen professionelen zijn op dit gebied, het vissen was belangrijker dan goed voor de lens komen ondanks de aanwijzingen die ik er tussendoor probeerde mee te geven, bleek ik ook meer sportvisser dan regisseur te zijn…enfin we waren ons er zeer van bewust dat we hier door bijna toeval op een hot spot terecht gekomen waren. Morgen zou hier een superdag moeten worden…..

Het viertal met een viertal…….

Benny met een aardige gul…..

Rudy met 1.15 (helaas al gekeeld) en ik zelf met 1.12 samen op de foto…..

Dinsdag

Op tijd uit de veren en met goede moed en grootse verwachtingen naar onze hot spot , dit moest DE DAG worden , wind was ok , stroming zou mee vallen , in de ochtend redelijk wat stroom om later bijna weg te vallen voor een paar uurtjes , om daarna te keren in de richting N/Z. Met andere woorden , het kon dus niet misgaan !!! . De lezer die nog nooit in Spodsbjerg gevist heeft deelt zeker mijn enthousiasme , de meer ervaren visser daar ter plekke hoopt samen met ons dat onze veronderstellingen uit komen maar fronsen zeker de wenkbrauwen omtrent de quasi zekerheid waarmee ik althans rondliep die ochtend. Het gebied rond Spodsbjerg is heel onvoorspelbaar weet iedereen die daar meer ervaring heeft, en wij na zo een jaar of 10 weten dat eigenlijk ook. Het bleek eens te meer zoeken naar een speld in een hooiberg , de zee leek wel een woestijn zonder enig teken van leven. De school grote kabeljauwen bleken doortrekkers geweest en waren daar in de wijde omtrek niet meer te vinden. Jammer maar het was zo , hoe goed we het gebied daar uitkamden met al die fijne apparatuur die Roelof op zijn mooie boten heeft staan , de dag leverde slechts hier en daar een visje op….ook dat is Spodsbjerg !!

Het vervolg van de vakantie kunnen we samen vatten in één alinea , we hebben gezocht , gevist , gevangen , soms goed , soms weinig . Maar we hebben vooral genoten !!! genoten van het verblijf bij Rudi en Chris , twee zalige mensen die je een thuis gevoel geven , genoten van de mooie boot van Roelof die nu met nieuwe motor en super uitgerust met de nieuwste apparatuur nog beter en compleet is !!!! , genoten van het vissen , het vangen , het zoeken , het vinden of net niet vinden. Genoten van de omgeving en de contacten met onze buren Kees en Ingrid , het biertje en cognacje op woensdag avond en vooral van Langeland en de spannende , moeilijke visserij op de grote zomerkabeljauw. Het zal een moeilijke keuze worden volgend jaar tussen Rorvik in Noorwegen of Spodsbjerg te Langeland. Dit jaar hadden we de luxe om ze beide te doen, met prachtig weer en ongelooflijke vangsten in Rorvik bij onze goede vriend Tron waar we ondertussen ook 12 jaar komen !! Het zal kiezen zijn tussen twee plaatsen die bij ons allen voor altijd in ons hart zitten…

Franky , Benny , Fille en Rudy