2019 juli-augustus team Somnium

Team Somnium (nogmaals) in Spodsbjerg

Van dinsdag 30 juli t.e.m. vrijdag 16 augustus

De boot op een mooie ochtend

Op dinsdag 30 juli zijn Bruno en ikzelf thuis vertrokken rond 9:30u. Wim had nog geen vakantie op dat moment maar zou bijna twee weken later, op maandag 12 augustus, naar Spodsbjerg komen indien de vangsten 🙂 en/of de weersvoorspelling ok zouden zijn voor onze laatste week. Na het kleine ‘bandenprobleempje’ van de trailer van twee maanden ervoor, had ik twee nieuwe banden op de trailer gezet. De ongeveer 900km naar Spodsbjerg verliepen probleemloos. Twee files net na de Elbetunnel aan de wegenwerken in Hamburg leverden ons in totaal een drie kwartier vertraging op.

Aan de Deense grens moesten we weer eens niet rechts de parking op voor een extra controle. Toen we de laatste brug (die met de wegenwerken) over reden richting Rudkøbing begon het wel wat te druppelen. Tegen dat we een tiental minuten later, rond 21.00u. Spodsbjerg binnen reden was dit lichte miezeren veranderd in een regelrechte hoosbui/wolkbreuk. Na meer dan een kwartier in de auto gewacht te hebben, recht voor ons huisje in de hoop op enige weersverbetering zijn we uiteindelijk toch maar, tegen beter weten in, uitgestapt om ons drijfnat lot tegemoet te gaan. Enkel het hoogstnodige werd snelsnel uitgeladen maar dit zorgde er wel voor dat we nat waren tot op het bot. Nadat we droge kleding hadden aangetrokken en alles hadden georganiseerd in het huisje werd er nog wat gegeten, koffie gedronken en hierna konden we gaan slapen.

Woensdag 31 juli:
Rond 8.00 uur opgestaan en eerst flink ontbeten. Hierna werd de rest van de spullen uit de auto uitgeladen. Je schrikt je er toch steeds een flinke hoge hoed van, van hoeveel spullen je 900km mee sleurt met het gedacht dat je al deze zaken zeker gaat nodig hebben tijdens je vakantie. Omdat we twijfelden of we deze dag wel of niet gingen vissen, schilde ik maar reeds de aardappelen om zo ’s avonds wat minder werk te hebben. Alhoewel het weer en de wind het wel toelieten om te varen en te vissen zijn we uiteindelijk deze dag toch maar niet uitgevaren. Er werden wat experimenten met stingers gemaakt dewelke we de komende weken wilden gaan uittesten.

Bij het maken van de stingers kon dit niet ontbreken

test stingers met groene 3d-geprinte haakbeschermers

De mal om steeds dezelfde lengte te hebben voor de stingers

Net na de middag kreeg ik een berichtje van Stefan of hij ons mocht komen bezoeken in ons vakantiehuis omstreeks 16.00h? Stefan en zijn vader Gerard (en de rest van de familie) zijn rond deze periode (einde juli/begin augustus) steeds op Langeland te vinden en we komen elkaar veel tegen op het water in het Zuiden. Na wat over-en-weer ge-whatsapped wilden ze ook wel blijven eten. Ik schilde dus maar wat extra aardappelen en maakte gekookte aardappelen met wortelen en erwten (peekes en erwtjes voor de Vlamingen) met chipolata-worsten. Het nagerecht werd ‘koude pudding’. Omstreeks 16.30 kwam Stefan en de rest van de familie bij ons aan en werd het snel een uiterst gezellige boel buiten op ons nieuwe terras. Gepraat wordt er dan enkel over hengelen, de vangsten en misschien hoor je ook af en toe ook een vrouwonvriendelijke mop 😆 . Na het avondmaal vloeide er nog wat drank en Stefan rookte samen met mij een Cubaanse handgemaakte sigaar onder heel wat hoongelach van de rest van de familie. Omstreeks 21.00h vertrok de familie en kon het opruimen en de afwas beginnen waarbij we de hengelplannen voor de volgende dag konden smeden.

Donderdag 1 augustus:
Omstreeks 6.00 uur quasi samen vertrokken met een gekende Cheetah Marine boot van een andere Vlaming en er werd, alsof het gepland was, samen koers gezet richting het Zuiden. De Cheetah vaarde nog ietsje verder toen wij al halthielden bij de drie rode boeien. Ik moest mijn hengel nog optuigen maar Bruno had alles al klaar en liet zijn shad al eens recht onder de boot een eerste keer zakken. Nog voordat de shad de bodem bereikte, werd hij reeds door een vis gegrepen. Dit gaat lekker makkelijk worden dachten we, maar dit bleek achteraf gewoon een gelukstreffer (of eerder beginnersgeluk) geweest te zijn.  De eerste vis van de vakantie was wel een feit en bleek 62cm te zijn. Nadat ook ik klaar was met mijn hengel op te tuigen, hebben we op deze locatie nog enkele driften gemaakt maar die ene vis leek echt de enige te zijn die daar in de buurt zat. Omdat Gerard en Stefan aan de overkant van de vaargeul aan de groene boei af en toe wel een vis konden vangen, zijn we uiteindelijk ook maar die richting uit gevaren.

Gerard en Stefan aan het werk

Waarschijnlijk hadden ze met de laatste stroming nog enkele vissen kunnen vangen want toen we in hun buurt gingen vissen konden we op beide boten geen vis meer gevangen krijgen. We zagen +/- 1km meer naar het Zuiden de Cheetah Marine liggen met in zijn (zeer) directe buurt minstens 15 kleine huurboten op enkele vierkante meters. Toen we een berichtje kregen dat er daar wel wat gevangen werd, zijn wij dan ook maar tussen de armada gaan liggen. Omdat ik mijn fluoro voorslag op de vorige stek had verspeeld had aan een te grote steen 😳 was ik maar beginnen te vissen met een no-knot en een wartel. Na enkele korte driften kreeg ik me daar een geweldige beet op mijn shad en na enkele runs brak, dacht ik, mijn draad. Toen ik alles opdraaide kon ik mooi zien waar alles stukgegaan was, nl. dat de vis mijn wartel gewoon had opengetrokken. De gehele doos met wartels werd dus gelijk in de vuilbak gekieperd en van toen af heb ik de meeste tijd mijn shad of pilker gewoon aan de fluoro voorslag geknoopt.

De kapotte wartel

Net voor de vakantie had ik in de hengelsportzaak (dus niet via Ali-China 😎 ) een nieuwe doos van 100 stuks wartels gekocht maar wel in een maatje kleiner dan dewelke ik altijd gebruik. Volgens de winkelier waren deze nog steeds sterk genoeg en kon je ze zeker niet opentrekken…. Al naargelang het gewicht van de shad vis ik soms met een wartel en soms rechtstreeks geknoopt op de voorslag. Na dit debacle hebben we nog even door gevist en omstreeks 11.30 maar terug naar de haven gevaren. De boot werd (voor eventjes) terug op de trailer getrokken. Omstreeks 15.30h wijn we terug naar de haven gereden waar ik het havengeld voor de komende 2 weken kon betalen bij Jens de havenmeester voor box B33. Hierna konden we deze box in orde brengen met de touwen en katrollen voor de met zand gevulde 5 lit. Jerrycans om de boot aan de achterzijde van de box mooi strak te trekken. Door dit vele werk vonden we wel dat we hierna een Ibi hotdog of burger verdiend hadden.

De bekende Ibi hotdogs

Rond 18.15 zijn we terug richting het Zuiden vertrokken om op dezelfde stekken terug te gaan vissen maar dit bleek een maat voor niets. Op de terugweg nog even aan de eerste groene gestopt en daar werd warempel nog een vis gevangen. Een mooie rooie kelpgul van 63cm was de pineut.

Al bij al een niet zo denderende eerste dag. In mijn papieren waar ik wat details bijhoud voor dit verslag staat er dan ook in het groot ‘kutdag’ bij geschreven. J

Vrijdag 2 augustus:
Een nieuwe dag met nieuwe kansen. In de vroege ochtend terug naar het Zuiden vertrokken. Aan de 2de groene paal konden we nu wel wat plukjes vis vinden die met een matige stroming toch een beetje aktief bleek. Er werd er tot net voor de middag gevist met zeven mooie vissen als resultaat. Terug in de haven kwamen we Stefan en Kees tegen. De motor op de boot van Kees kreeg op het water regelmatig een motorstoring ivm de motortemperatuur waardoor ze maar hadden beslist om met een gereduceerd toerental terug naar de haven te varen. Omdat ik enkele jaren geleden op mijn Mercury 60pk hetzelfde probleem had gekend, stelde ik voor om de kap van de identieke Mariner 60Pk open te maken om het thermostaatdeksel te verwijderen. Nadat Bruno in ons huisje een deftige ratel-dopsleutel van 10mm was gaan halen en we hiermee het deksel hadden verwijderd, kon de thermostaat uit de behuizing worden gepeuterd. De thermostaat zag er verdacht groen geoxideerd uit en werd, in overleg met Kees, niet meer teruggeplaatst. Het niet terugplaatsen van de thermostaat heeft ons twee jaar geleden ook een tijdelijke oplossing gebracht (nog bedankt voor de tip Nicolai). De motor komt wel niet meer op de optimale temperatuur maar je kan in ieder geval wel weer terug varen. Sindsdien heb ik een plastieken doos bij met enkele reserveonderdelen (impeller, thermostaat). Stefan vroeg of hij bij ons in het huisje mocht blijven slapen omdat hij dan met de boot van Kees samen met ons nog een avondsessie kon gaan vissen.

Rond 18.30h zijn Bruno en ik terug uitgevaren tot een 500-tal meter voorbij de 2de groene paal. We vonden vrij snel een mooie school vis en deze school was super aktief. Na een tijdje zagen we de boot van Kees met Stefan en een 2de onbekende visser. Deze 2de onbekende visser bleek Janine te zijn. Janine kon tijdens die avond tot tweemaal toe haar PB scherper zetten. Ook wij vingen zeer goed en voor we het goed en wel wisten was het alweer tijd en wou Stefan en Janine terug varen met zijn geleende boot. Samen zijn we dan in het donker terug naar de haven gevaren alwaar sommige anderen tijdens het ‘lange wachten’ op de houten banken aan de haven de nodige (overdadige) alcohol hadden genuttigd J .

Stefan had me gevraagd of hij in ons huisje kon blijven slapen. Hij en zijn familie zaten in een vakantiewoning in de buurt van de strandhelling bij Bukkemose en op deze manier moest hij niet telkenmale het hele eind tot in Spodsbjerg komen. Toen we terug in ons huisje waren, konden we nog wat eten en drinken en rond 01.00h konden we gaan slapen.

Janine met een vis en Stefan

Zaterdag 3 augustus:
Na een erg korte nachtrust (van +/- 3 uurtjes) zijn Stefan en ik rond 04.00h opgestaan (Bruno had geen fut meer na de korte nacht en besloot verder te blijven slapen) en na een verkwikkende koffie en ontbijt zijn we rond 4.45h naar de haven gereden. Rond 5.00h vaarden we de haven uit en omdat we de avond ervoor een zeer mooie bult vis hadden gevonden vaarden we sito presto terug naar hetzelfde punt van de avond ervoor. Na wat zoeken in de buurt van het punt vonden we de bult vis terug net toen er 2 bekende boten kwamen aangevaren, nl. Ingrid en Kees in hun boot en Nico en Bart in hun boot. Er werd eerst wat over en weer gepraat en gelachen en hierna konden we samen de vis gaan belagen.

Een relaas van deze mooie visrijke ochtend staat ook in het augustus-verslag van Kees en Ingrid. De vis was goed los en al de hengels stonden dikwijls krom.

Ook kwam er nog een Russische duikboot uit de Oscar klasse (een type zoals de gezonken Koersk) voorbij met net ervoor een Deens escortschip en net erna een Russisch escortschip (met de reserveonderdelen 🙂 ).

De Russische duikboot

Iemand op een Amerikaanse boot J brak op deze ochtend nog zijn dure hengel en iets na 8.30h was de beet eruit en zijn we tegen beter weten in nog enkele uren blijven verder vissen zonder resultaat.  Na de vis gefileerd te hebben in de fileerruimte van de haven zijn we in het huisje nog wat verloren uren nachtrust gaan inhalen zodat we ’s avonds fris en monter terug op pad konden gaan. Door ‘verkeerde keuzes’ 🙄 verloor ik die avond nogal veel kunstaas en werd het bijna niks met de vangsten.

Samen beet

Zondag 4 augustus:
Samen met Stefan enkel een heel lange avondsessie gevist op de stek die de dagen ervoor al mooi wat vis had opgeleverd. Met twee vissers hadden we twaalf mooie vissen. Net zoals de dag ervoor (toen op een andere boot) brak Stefan ook zijn hengel van hetzelfde merk en type op mijn boot. Stefan had nog veel geluk dat hij het versplinterde topdeel tegen zijn kaak kreeg en niet enkele centimeters hoger in zijn oog. Het afgebroken deel was hij trouwens kwijt. Mocht iemand het ergens achter de 2de groene opvissen, laat het dan even weten…

Maandag 5 augustus:
Weer zeer vroeg uit de veren en met Stefan weer een vroege ochtendsessie gevist. We hadden door flink wat zoeken en varen de voorbije dagen ondertussen drie stekken waar er altijd wel wat vis te vinden was. Op deze ochtend had de vis er weer zin in en dat resulteerde in tien mooie vissen tussen de 70cm en de 86cm en nog twee terugzetters die groter dan 90cm waren (maar kleiner dan 100cm). De vis bleef nu wel wat langer aktief waardoor we rond de middag terug in de haven lagen.

Stefan met vis en een geleende hengel

Het weekend ervoor was er in Aarhus een “tall-ships race” geweest en op deze maandag zagen we vele oude driemasters en andere oude grote zeilschepen door de Langelandsbelt passeren. Er probeerde er zelfs eentje de haven van Spodsbjerg binnen te lopen maar zijn diepgang was spijtig genoeg net te groot om te haven te kunnen binnen varen.

Jack Sparrow in Spodsbjerg

Dinsdag 6 augustus:
Terug vroeg op pad met Bruno en nogmaals richting de 2de groene paal. Er stond een matige stroming en op de meest verre stek richting het zuiden waren we net aan het vissen toen de beroepsvisser RI120 van de overzijde aan kwam tuffen. Hij bleef wat ronddobberen op de plek waar wij met enkele boten aan het vissen waren en besloot toen dat hij daar zijn net ging uitzetten. Toen hij na het uitzetten van het eerste net terug kwam gevaren kregen we in het Duits nog een waarschuwing via de megafoon dat we moesten opkrassen omdat er daar netten lagen.

De immer uiterst vriendelijke beroepsvisser

Hij heeft op deze locatie nog twee andere netten parallel uitgezet aan het eerste met telkens een 50-tal meter tussenruimte. Na dit gezien te hebben zijn we maar een stukje naar het Noorden terug naar de 2de groene paal gevaren. Hier konden we nog drie vissen vangen maar ook hier was het ondertussen laveren tussen de netten. Bruno kreeg wel nog een mooie beet en na enkele runs ging de vis eraf. Vis en shad kwijt. Toen hij alles opdraaide kwam enkel het tonnetje van zijn wartel terug boven. De rest was uit het tonnetje van de wartel getrokken. Weer een les geleerd….

Op deze dag verlieten we ons vaste kleine vakantiehuis om te verhuizen naar een groter Novasol huis omdat de vrouw, oudste dochter en haar vriend en mijn hond rond 15.00 uur in Spodsbjerg zouden aankomen. Aan de verhuis werd de rest van de dag verder gewerkt.

Een wazige foto van de 2de kapotgetrokken wartel

Woensdag 7 augustus:
Nogmaals heel vroeg vertrokken. De meest verre stek achter de 2de groene paal stond nu helemaal vol met netten. We telden er zes of zeven. Tegen beter weten in toch beginnen te vissen maar na twee driften was ik al twee dure shads kwijt. Ook was de bult vis van de voorbije dagen op deze stek niet meer te vinden. Dan maar terug richting het Noorden en in de buurt van de drie rode boeien hadden we een stek met een beetje vis. Heel raar was dat bij mij de eerste vier vissen er telkenmale afgingen toen ze bijna boven waren. Aan de shad en/of de haken kon het niet liggen want bij alle vier de vissen wat het een verschillende shad en loodkop. We zullen het maar op brute pech houden. Uiteindelijk konden we hier nog drie mooie vissen vangen toen we de beroepsvisser zagen die zijn net op onze stek net ten zuiden van de 2de groene paal kwam ophalen. Eerst even gekeken (+/- 50m afstand houdend vd beroepsvisser) wat er in het net hing toen ze het binnentakelden. Dit bleek gene vette te zijn en toen het net ver genoeg was binnengehaald konden we beginnen te driften op de beoogde stek. Er bleek nog een Ibi-boot met twee bekenden van het SDM-team in het midden van de vaargeul te vissen 🙂
Na twee korte driften hadden we twee mooie vissen en we dachten dat we weer vertrokken waren maar hierna stopte de vis met azen. De twee heren van het SDM-team kwamen even langszij varen en we mochten hun twee reeds gegutte visssen hebben. (Waarvoor dank heren) Bij het overhandigen viel dan nog eens door mijn schuld een gegutte vis in het water en verdween in de diepte van de Belt. De krabben en andere aaseters zullen er spijtig genoeg wel raad mee geweten hebben 😯 . Met een totaal van zes vissen rond de middag terug naar de haven gevaren en ons van het Ibi-kraam een hotdog cadeau gedaan.

Wachtend op mogelijk eten…

Donderdag 8 augustus:
Omdat er vanaf de late ochtend een ruimende wind werd voorspeld, zijn we maar weer terug heel vroeg vertrokken op een best kalme zee. Het probleem van de netten werd nog groter waardoor we al onze stekken niet meer konden bevissen. Het werd een afstraffing voor me op deze ochtend want Bruno wist drie vissen te kunnen verleiden en ik geen enkele. Omdat er enkele dagen van veel wind werd voorspeld de boot bij terugkomst in de haven met extra touwen vastgelegd in de box.

Op vrijdag en zaterdag 9 en 10 augustus niet gevist. Het weer was mooi en zonnig genoeg maar er stond gewoon te veel wind.

Zondag 11 augustus:
Er stond nog steeds te veel wind in de ochtend en hele namiddag. Ik heb hiervan dankbaar gebruikt van gemaakt van een ‘open uitnodiging’ om met de fiets naar een andere Deltavisser te peddelen  (dank je wel John)  om daar de namiddag door te brengen met een natje en een droogje. In de vroege avond met dochter Maud en haar vriend Marc gaan vissen net voor de eerste groene paal waar er eigenlijk te veel stroming stond. De Delta-visser waar ik in de namiddag op bezoek was geweest, was hier ook aan het vissen. Na minder dan een uur vissen zijn we richting de 2de groene paal gevaren alwaar er een heel stuk minder stroming en deining stond. Al bij al werd er veel gevaren en bitter weinig gevist wat de dochter wel leuk vond. Wim werd gebeld dat de vangsten de laatste dagen niet super waren en dat ook het weer niet veel goeds beloofde. Wim was echter vastbesloten om toch naar Spodsbjerg te rijden op maandagochtend.

Maandag 12 augustus:
Terug lekker vroeg vertrokken uit de haven richting het verre Zuiden. Er werden enkele stekken bevist maar er stond op deze ochtend te veel stroming. Ook wakkerde de wind nog wat aan waardoor we iets na 09.00h al terug in de haven waren met één mooie vis. Omstreeks 13.00h kwam Wim aan in Spodsbjerg maar we moesten nog even afwachten of de wind  ging liggen alvorens we konden gaan vissen.  Na het vroege avondmaal zijn we ’s avonds met zijn drie uitgevaren. Het werd een taaie visserij en we wisten dan ook maar drie vissen te verleiden.

Dinsdag 13 augustus:
Vroeg vertrokken met Wim in de regen en de strakke wind.

Lekker visweertje…

We konden wel veel vissen haken maar op deze ochtend losten we wel 75% van alle gehaakte vissen. Hoe dit kwam of komt weten we nog steeds niet. Verschillende haken en shads werden geprobeerd maar het lossen bleef maar duren.

Fantastisch visweer op 13 augustus

Mooi weer vandaag (en een vis)

Uiteindelijk konden we in deze moeilijke omstandigheden toch nog zeven vissen vangen. Toen ook de wind rond 09.00h nog meer opstak, was de zin om verder te blijven vissen snel weg. Met hoge golven en een ruige zee tegen een sterk gereduceerde snelheid terug naar de haven gebotst waarbij na de 1ste groene paal richting de haven het terug merkelijk rustiger werd met de wind en de golven. Om 19.00h terug vertrokken met zijn drieën voor een avondsessie. De wind zou in de avond wegvallen om dan later ’s nachts terug aan te wakkeren. Het was de bedoeling om er een lange sessie van te maken maar de wind werd echt niet minder. Het was ‘visbaar’ maar de vis had er geen zin wat in drie vissen resulteerde. Om 21.30h heb ik beslist om terug te varen.

Woensdag 14 augustus:
Te veel wind uit het Westen met dito golven in de ochtend. De voorspellingen gaven aan dat het in de avond visbaar ging worden. Om 18.30h vertrokken met nog steeds een strakke ZW-wind Op de meest verre stek lag het nog steeds barstensvol met netten. Toch maar geprobeerd om eerst de netten wat te plotten om er dan tussen of achter te kunnen gaan vissen. Het plotten was blijkbaar niet secuur genoeg gedaan 😯 want elke drift verspeelden we wel een dure shad. Dan maar terug richting de drie rooie boeien aan de overzijde van de vaargeul. Hier zagen we op de dieptemeters enkele kleinere bultjes vis zitten. Ik kon hier vier mooie vissen vangen en vier terugzetters onder de 50cm. Bruno had er drie mooie en enkele terugzetters en Wim kon er maar één vangen welke dan ook nog een terugzetter was. Dat dit onze laatste vissessie ging worden wisten we toen nog niet.

Donderdag 15 augustus:
regen en Noordenwind (en volle maan): beslist om niet meer te gaan vissen, om alles op te gaan ruimen en de boot en trailer klaar te maken voor de terugrit. Tijdens de avond nog een algemene ‘opruimactie’ uitgevoerd met een bonte verzameling van vissers zodat we niet al te veel drank en versnaperingen naar België terug moesten nemen. Dit is, mede door de ‘zware’ inspanningen van de andere vissers, goed gelukt. 😉

Vrijdag 16 augustus:
alles opgeruimd en in de namiddag rond 13.30h de terugrit naar de Kempen aangevat. Veel fileleed door de werken net voor de Elbetunnel. Ook ergens rond Bremen tot de vaststelling gekomen dat we de snoepkast hadden vergeten leeg te maken…

Nog enkele printscreens van de Dragonfly van jagende vis

Epiloog:

Door het commerciële visverbod eind juli ten Noorden en ten Zuiden van de Langelandsbelt voor de beroepsvissers kwamen deze dan maar massaal hun netten uitgooien voor Spodsbjerg en vooral een stuk naar het Zuiden richting de 2de groene paal. Dit maakte het vissen uiterst moeilijk omdat na een tijd al onze stekken onbevisbaar werden door deze netten.

Dit visverbod voor het beroeps is er natuurlijk niet voor niets gekomen en het waarom was dit jaar wel heel pijnlijk merkbaar op de Belt voor Spodsbjerg. Door de jarenlange uitbuiting van de Oostzee door enkele Baltische landen waarbij jarenlang het aanlanden van ondermaatse kabeljauw werd getolereerd en zelfs als normaal werd beschouwd is er nu een kritiek punt bereikt voor de kabeljauwstand. Hopelijk herstelt dit kabeljauwbestand zich snel voor ons hengelaars.

Ondertussen weten we waar we als sportvisser volgend jaar voor staan en dat het dagelijkse quotum van zeven vissen volgend jaar wordt teruggebracht naar vijf vissen (en dit na maart 2020) wat nog steeds ruim voldoende is. Het zou nog beter zijn indien het commerciële en niet-commerciële vissen totaal zou verboden worden in de maanden februari en maart om zodoende de vis de tijd te geven om rustig te paaien en hierna terug aan te sterken. Nog steeds zie ik elk jaar eind februari triomfantelijke vissers met dikke dode vissen vol kuit op de foto staan.

Waar we op onze eerste vistrip begin juni, tegen alle verwachtingen in, nog zeer goed gevangen hebben was dit nu, eind juli en begin augustus een stuk moeilijker. Nog meer als voorheen was het de bedoeling dat je op het juiste moment op het water diende te zijn en ook nog eens op de juiste plek. De schaarse momenten dat de vis los is, diende je vissend op het water te zijn.  Zo hadden we enkele vroege ochtenden en enkele late avonden waar er toch nog ouderwets goed vis gevangen kon worden. Op één van zo’n memorabele avonden wist Stefan, na jarenlang net onder de magische metergrens te zijn blijven hangen, toch eindelijk zijn eerste metervis te vangen.

Nu wacht er weer een lange winter waarbij de nodige plannen kunnen gesmeed worden voor volgend jaar. De planningen en afspraken voor de visvakanties zijn ondertussen gemaakt voor 2020.

Tot volgend jaar, eerst op de Langelandcontactdag en daarna ergens op het water in de buurt van Spodsbjerg.