2020-06 team Cody Spodsbjerg

Team Cody in Spodsbjerg eind juni/begin juli

mogen we…….willen we, kunnen we?

Niets is zo leuk als vissen met ondergaande zon

De haven bij het uitvaren

Nadat onze eerste visvakantie van 9 tot 16 mei en ook onze tweede van einde mei/begin Juni werd geannuleerd door het inreisverbod van Denemarken hadden we eigenlijk nog weinig hoop om dit jaar nog eens in Spodsbjerg te geraken. Zeker de economisch ingegeven beslissing om vanaf 15 Juni enkel Duitsers, Noren en IJslanders toe te laten en dat alle andere Schengenlanden moesten wachten tot minstens 1 september werd met ongeloof onthaald.

Maar………….Ergens rond 18 of 19 juni was er plots ‘officieus’ nieuws dat bepaalde landen, met een lage corona-besmettingsgraad vanaf zaterdag 27 juni toch terug toegelaten zouden worden In Denemarken. De huiseigenaar werd prompt gecontacteerd of het huisje beschikbaar was, het verlof bij het werk werd snel in orde gemaakt alsook de nodige afspraken wie er wat ging doen en halen. Toen uiteindelijk in de avond van donderdag 25 juni het bevrijdende officiële nieuws kwam dat we vanaf zaterdag 27 juni terug Denemarken in mochten werd er in minstens 3 huizen in Vlaanderen luidt geapplaudisseerd. We konden dus eindelijk vertrekken op onze visvakantie.

Alles klaar om te vertrekken

Met een andere boot dan normaal, genaamd Cody van een andere Joeri achter de bus (een Beekman 540 Fish) zijn we op vrijdag 26 Juni omstreeks 18.00h vertrokken. Na zowat anderhalf uur rijden kregen we een routinecontrole van de Duitse Polizei. De manen vrouw controleerden mijn ID en rijbewijs en daarna de papieren van de boot. De poli-zei hierna dat we onze reis konden verderzetten. Net na Hamburg, na onze derde stop nam Joeri het stuur over van Joeri en kon ik achter in de bus een dutje gaan doen. Ik werd omstreeks 01.30h wakker toen Wim riep: “daar is de grens al”. De identiteitskaarten werden klaar gehouden alsook het huurcontract voor ons vakantiehuis. Iedereen moest rechts de gravel-parking op. Een vriendelijke Deense politieman vroeg ons wat onze plannen waren en de ID’s van Joeri en Wim werden bekeken. We zijn onderweg naar Spodsbjerg, Langeland om een week te gaan vissen was onze repliek. Toen ik mijn ID wou tonen deed de politieman teken dat we verder mochten rijden. Mijn ID en het huurcontract moest hij zelfs niet meer zien.

Iets na 04.00 uur reden we net voor de Ferry, rechts het straatje in om na 200m, de eerste keer in 2020, de haven van Spodsbjerg te zien ontwaken in het eerste prille ochtendlicht. We reden door tot aan ‘den Drejet’ om de auto met de boot erachter te kunnen keren en reden hierna terug tot aan het Bædehotel.  Dit hotel begint trouwens meer en meer op een Fawlty Towers in stevig verval te lijken. Enkel Basil en Manuel lijken nog te ontbreken.

Enkel het slaapgerief werd uitgeladen zodat we eerst een dutje konden gaan doen. Omstreeks 4.30h lag iedereen in zijn bed te ronken. Rond 08.00h ben ik opgestaan en de andere Joeri lag al wakker op zijn bed zijn gsm na te kijken. Nadat ook Wim wakker geworden was werden de laatste sandwiches en de hardgekookte eieren van de heenreis opgegeten. De drie broden die ik thuis in de diepvries had gestoken om het probleem van de gesloten supermarkt op te lossen was ik helaas thuis vergeten. Je kan trouwens bij Jens, de havenmeester elke dag brood bestellen dat je dan de volgende dag ’s ochtends tussen 7.30h en 8.15h in het havenkantoor kan afhalen. Enkel op maandag is er geen brood omdat de bakker dan gesloten is.

Zaterdag 27 juni:

Na het ontbijt (zonder vers brood) naar de haven gereden en waarna de Beekman te water gelaten kon worden. Alle spullen in de boot ingeladen (en dit zijn er telkens veel te veel) en daarna  de haven uit richting Zuid. Aan de 3 rode boeien konden we met veel moeite vier vissen vangen waarvan de grootste 82cm was (gevangen door Wim). Na enkele uren teruggevaren om nog wat verloren slaapuren in te gaan halen. In de vooravond eerst de box van de boot in de haven in orde gemaakt en daarna terug uitgevaren. Eerst een flinke tijd naar de vis gezocht en daarna maar terug rond de drie rooie boeien negen vissen kunnen vangen.

Wim en Joeri, turend naar de schermen tijdens het zoeken naar de vis.

Buiten eten met dit zicht op de haven in niet verkeerd

Zondag 28 juni:

Om 4.30h opgestaan en na een geïmproviseerd ontbijt vertrokken om te vissen. Weer eerst enkele uren lopen zoeken naar vis en toen maar terug naar de drie rode gevaren. Er werden tijdens deze ochtendsessie maar twee vissen gevangen. ’s Avonds terug uitgevaren en toen konden we zelfs geen vis gevangen krijgen. Op de terugweg na het vissen werd de sfeer al wat somberder en vroegen we ons af of we de vooropgestelde lat niet wat lager moesten gaan leggen.

Maandag 29 juni:

We werden ’s ochtends weer vroeg gewekt door het alarm van onze GSM’s en de voorspelde wind was nog niet opgestoken dus konden we er nog uit. Tijdens het varen voelden we al wel dat de wind serieus in kracht toenam. Omdat we nog steeds niks van vis gevonden hadden, vaarden we maar weer rechtstreeks terug naar de drie rooie boeien. Omdat het daar ook weer prut was en het vissen bij een stevige deining ook niet superleuk is, wilden we wat meer naar het noorden de vis gaan zoeken. Op weg naar het Noorden zagen we een boot liggen van een gekende steengoede visser en omdat hij de dag ervoor ook al min of meer op dezelfde locatie aan het vissen was, stopten we toch maar even in de buurt om de bodem even af te scannen. Na enkele minuten varen en zoeken vonden we eindelijk onze eerste bult vis.

Dit heb je nodig…..(met liefst wel wat minder ruis)

Het volgende uur werden uit deze bult twaalf vissen getrokken tussen de 75cm en 85cm. Na dit uur wakkerde de wind nog wat meer aan en werd er beslist om terug te varen. In de vroege namiddag was er nog steeds te veel wind maar tegen de avond (dus na 18.00h) was het terug te doen om te vissen. Terug richting het Zuiden waar we de bult vis gevonden hadden. Op de plek eerst de vis terug lokaliseren en terug vissen. Op enkele uren hadden we ons quotum van 15 vissen vol.

Ikzelf met een vis van 88cm (ik lijk wel te slapen)

Dinsdag 30 juni:

Dit werd onze verwaaidag en enige ‘niet-visdag’ tijdens deze week. Zo konden we de verloren uren slaap wat inhalen alsook de materialen terug in orde maken. De Fluorocarbon voorslagen op alle hengels konden we terug FG-knopen en ook maakten we enkele stingers voor de cutbaits van gecoate rvs-draad ipv de dikke fluorocarbon.

Het beste 3-sterren restaurant van Langeland is ‘Chez Somnium’

Enkel mogelijk na reservatie….

Woensdag 1 juli:

Om 4.00h opgestaan, buiten gekeken naar de wind en golfslag. Het was vis- en vaarbaar. De wind en golfslag was vanochtend ietsje minder en daardoor wat prettiger varen en vissen.  Joeri had een vis van 105cm tijdens de eerste drift op onze stek. Door de stevige golfslag was stilstaan op de boot onmogelijk en hierdoor konden we maar moeilijk foto’s maken van deze mooie vis. Na enkele foto’s werd de vis terug in het water gezet.

De grootste vis van de week, 105cm, gevangen door Joeri.

Na deze mooie vis kregen we nog een half uur best veel beet waarna het moeilijker werd om nog iets te kunnen vangen. Hierdoor beslist onze stek enkele uren te verlaten en terug de enkele kilometers naar de drie rooie boeien in het zuiden te varen. Daar was het ook niet veel en na een uur maar terug naar onze eerste stek gevaren. Hier konden we terug enkele mooie vissen verleiden. Met 13 stuks op de teller tegen de middag rustig terug naar de haven gevaren.

Joeri vechtend met de vis en de golven

Na het vroege avondeten terug naar onze stek in het Zuid gevaren. We vonden de vis wel maar deze had er overduidelijk geen zin in. Er stond ook totaal geen stroming en dan weet je het wel. Na enkele uren zonder vis besloten om terug te varen.

Donderdag 2 juli:

Door de verscheidene anti-zeeziekte pillen van de voorbije dagen (met Scopolamine) had ik deze ochtend een barstende hoofdpijn waardoor ik niet meekon gaan vissen met de ochtendsessie. Wim en Joeri vertrokken wel om 4.30h. Natuurlijk weet je dan dat je waarschijnlijk de beste sessie van de week gaat missen en dit was ook zo. Joeri en Wim vingen met zijn tweetjes in totaal 17 mooie grote vissen tussen 5.15 en 9.00h. Hiervan werden er 10 van teruggezet waarvan vier groter dan onze maximummaat van 90cm. De vis was overduidelijk los volgens Joeri en Wim en ze hadden 2 driften gehad waarop ze geen vis hadden gevangen. Wat wel een probleem was dat we de voorbije dagen op deze stek alleen konden vissen maar dat er nu wel wat ‘interesse’ begon te komen van enkele Ibi-bootjes. In de avond terug een sessie gevist waarop we 6 vissen gevangen kregen. Wim had er weer één boven de 90cm. Na het nemen van enkele wazige foto’s werd ook deze teruggezet.

Foto van de bult vis. Je ziet iemand er trouwens een vis uittrekken

Vrijdag 3 juli:

De laatste keer vroeg opgestaan en vertrokken om 5.00h uur. Het elke dag vroeg opstaan begon stilaan ook zijn tol te eisen. Net zoals de vorige ochtend was ook nu de vis los. We konden op deze ochtend in totaal 27 vissen vangen waarvan we er +/- 15 wegschonken aan enkele andere Ibi-boten die in de buurt aan het meevissen waren. Wat wel erger was dat de enkele Ibi-bootjes van de dag ervoor half Duitsland hadden verwittigd waardoor de stek heel snel op een Ibi-boten conventie begon te lijken. Hierdoor was de relatieve rust op de stek snel verdwenen alsook de vis en beslisten we omstreeks 10.30h om maar terug naar de haven te varen.

’s Avonds hebben ik en Wim nog een laatste sessie gevist. Na een hele week op het scherm van de Dragonfly gekeken te hebben vol met interferentie (verticale strepen), schakelde ik in een helder moment de transducer van de Garmin dieptemeter uit en weg waren alle “Matrix-strepen” op het scherm van de Dragonfly. De Ibi-armada was weg van onze stek en zaten waarschijnlijk aan de BBQ waardoor het terug rustig was op ons plekje. Zonder enige stroming konden Wim en ik toch nog vier vissen verleiden. Na een tweetal uur was de beet eruit en hierna hebben we nog 45 minuten de vis lopen zoeken maar dit was een maat voor niets.  In de schemer op de terugweg in de buurt van de groene paal nog enkele korte driftjes gemaakt waarbij ik nog een vals gehaakte kleine kelpgul van 45cm kon vangen. Dit was de laatste vis van de vakantie.

De laatste vis van de vakantie was vals gehaakt

Zaterdag 4 juli:

Te veel wind in de ochtend waardoor er de laatste dag niet meer gevist kon worden. Dit gaf ons de mogelijkheid om eerst uit te slapen, daarna uitgebreid te ontbijten om dan alles rustig op te ruimen en klaar te maken voor de terugrit. De box van de boot in de haven werd terug in originele staat gebracht en de boot kon terug op de trailer.

De boot terug op de trailer trekken

Hierna konden we het huisje oprommelen en terug in originele staat brengen. Zonder enig probleem, omstreeks 16.00h,  de 900km terugrit aangevat in de regen.

Afwassen moet ook gebeuren. Joeri aan het werk. Let op de Lava vacumeermachine linksonder op de foto. Dé beste manier om je verse kabeljauwfilet mooi vacuüm te verpakken, 3 dubbel te sealen en nog maandenlang vers te houden in de diepvries. Kost wel wat centen maar je koopt deze machine voor het leven.

Nog een laatste blik in de tuin en de haven voor het vertrek terug naar huis

’s ochtends vroeg op weg naar onze stek

Een wat wazige foto van Wim met zijn vis van 94cm

Wim en Joeri poseren voor een selfie met de ondergaande zon