2020-09 team Somnium Spodsbjerg

Onverwachte zomervakantie in Spodsbjerg 

Dit is het (vis-)verslag van onze vakantie in Spodsbjerg van vrijdag 7 augustus tot zaterdag 22 augustus

Ik heb dit verslag uit pure corona verveling geschreven om mezelf er aan te herinneren dat alle vrijheden die we o zo gewoon zijn ook zo weer snel kunnen afgenomen worden. Voor alle covid-misère begon medio maart waren er twee vistrips naar Spodsbjerg gepland. Eentje van een week begin Mei en eentje van 14 dagen begin juni. Uiteindelijk zijn het vier vistrips geworden. De eerste vistrip van einde juni (het verslag hiervan staat ook op de site) en deze tweede trip in augustus waren qua vangsten ongelooflijk. De laatste twee trips van één week waren niet geweldig vergeleken met de eerste twee trips. Wat er wel duidelijk geworden is, is dat de ene week, niet de andere is of hoeft te zijn qua vangsten. Het kan dus twee kanten opgaan wanneer je maar één week visvakantie boekt.

 

Met een opkomend zonnetje op weg naar de stek

Door alle corona perikelen kon onze geplande vliegvakantie in juli niet plaatsvinden. Door deze ontwikkeling hebben we dan maar begin juli via de Novasol-site het laatste beschikbare (en te dure) huis op de ‘Udsigten’ gehuurd voor een periode van 14 dagen van 8 tot 22 augustus. Hoe korter echter 8 augustus nabijkwam, hoe onheilspellender en roder de corona-barometer in België werd en hoe groter ook de kans weer werd dat Denemarken terug zijn grens zou gaan sluiten voor Belgen.

Omdat Denemarken de strengere maatregelen (bvb. Het sluiten van de grens voor bepaalde landen) laat ingaan op een zaterdag om middernacht heb ik de maandag voor het vertrek toch maar even gebeld met de Færgegårdens-camping in Spodsbjerg met de vraag of er nog een huisje beschikbaar was voor 1 nacht en dit vanaf vrijdag 7 augustus. Er waren nog meerdere huisjes vrij een één daarvan werd prompt geboekt. Het inpakken en het aftellen kon beginnen en moest de grens op zaterdag 8 augustus dan toch al sluiten voor Belgen, dan waren we tenminste al wel in Denemarken en kon niets onze vakantie nog dwarsbomen.

De week voor het vertrek heb ik (eigenlijk was het vooral Bruno die dit heeft gemaakt) ook nog iets aan de boot verbetert dat ik eigenlijk al jaren had moeten doen, nl. een verwijderbare opstaande boord plaatsen aan de achterzijde van de boot tussen de twee batterijbakken. Tijdens het achteruit varen bij een ruige zee gebeurde het al eens dat er een flinke golf water door dit gat aan boord kwam aangespoeld. Dit werd eerst als test uit plexiglas gemaakt, een zeer gewild product tijdens de pandemie. De bedoeling is om dit tegen volgend seizoen uit trespa (volkern) te maken.

Het plexiglas tussenschot dat de golven tegenhoudt. 

Enkele dagen voor het geplande vertrek startte er ook nog een hittegolf in West-Europa dewelke volgens de voorspellingen nog minstens een week ging verder duren tijdens ons verblijf in Spodsbjerg. De weersvooruitzichten voor het vertrek waren dus uitermate gunstig. Op vrijdagochtend 7 augustus zijn we omstreeks 4.00h vertrokken voor de 900km lange trip met 2 auto’s. Ik en Bruno in mijn auto met de boot op trailer erachter en mijn vrouw, jongste dochter, schoonmoeder en onze hond in de andere auto. De reis tot aan de Deense grens verliep zonder enig oponthoud en/of files. Aan de Deense grens stond er traditiegetrouw wel een kleine file. Na iets meer dan een kwartiertje schuifelen mochten beide auto’s gelijk door rijden zonder extra controle. Net na de brug in Middelfart de uitrit genomen en op de parking bij de Burger King op een bankje in de schaduw onze meegebrachte lunch genuttigd. Bruno had eerder zin in wat extra vette calorieën en stapte naar de Burger King voor enkele Big Whoppers. Dit was omstreeks 13.30h en het viel ons op hoe warm het eigenlijk wel was. De thermometer schoot een ruim stuk voorbij de dertig graden. Na de lunchstop doorgereden en omstreeks 16.00h reden we de brug bij Rudkobing over en even later zagen we de eerste glimp van de Langelandsbelt.

Als je dit ziet, weet je dat je er bijna bent. 

Mijn auto met trailer werd rechts op de trailerparking van de haven gezet alwaar er direct al enkele bekenden opdoken om een praatje mee te maken. Mijn vrouw reed verder met haar auto naar de camping en na enkele minuten met de uiterst vriendelijke uitbater gepraat te hebben verkregen we de sleutel van ons huis-voor-één-nacht. Op vriendelijk verzoek kreeg ik ook de sleutel van de ruimte met de ijskasten en diepvriezers. Deze zijn voor algemeen gebruik en zijn niet van een slot voorzien. Allemaal heel no-nonsense en op wederzijds vertrouwen gebaseerd zijn deze koelkasten en diepvriezers gratis te gebruiken voor de campinggasten. We hadden wel wat gekoeld eten en diepvriesvlees e.d. bij en daarom moest ik toch alle diepvriezers effe bekijken of er nog plaats in was. Links en rechts lag er wat kabeljauwfilet in maar niet in zulke hoeveelheden om bang van te worden. Nadat alles in de diepvries en de koelkast was ingeladen, kon ik de sleutel terugbrengen en naar het huisje gaan dat ondertussen helemaal was ingericht. Er was waarschijnlijk één of ander Opel oldtimer treffen want er stonden een 7-tal glimmende oude Opels op de camping.

Een zeldzame Opel Diplomat coupé

We verkozen om niet zelf te koken maar het hamburger menu van de Campingwinkel “Mad & Is” te eten. Na het eten met de hond naar de haven gewandeld en Richard & Ninja terug ontmoet die net een dag vroeger gearriveerd waren. Het was weeral enkele jaren geleden dat we samen in Spodsbjerg waren om te vissen. Hierna naar ons vakantiehuis gewandeld over het Badehotel. Voor de gastvrouw van ons vissershuis waar we weer in juli verbleven hadden, hadden we Belgische chocolade bij en ook wat Belgische biersoorten. Ook had Wim twee stekken meegegeven van zijn beroemde frambozenstruiken om aan onze gastvrouw af te geven. Het werd nog supergezellig daar op het terras aan de zee met de nodige drank en voor we het wisten was het reeds 22.00h en begonnen de symptomen van de lange dag en de 900km gereden kilometers zich toch te laten voelen. Terug naar de camping gewandeld en in bed gekropen. Mijn vrouw, de jongste dochter en ik sliepen boven op de mezzanine waar er drie aparte bedden stonden. Na een voor mij een goede nachtrust werd ik omstreeks 8.00h wakker en kreeg ik direct de volle lading van de dochter dat ze geen oog had dichtgedaan omdat ik blijkbaar de ganse nacht stevig had gesnurkt. Ikzelf had er nochtans niets van gemerkt J . Na het ontbijt buiten op het terras zijn we met de hond naar de haven gewandeld en daar was het al een gezellige drukte op de wisseldag.

De hond zit al ongeduldig te wachten om van de trailerhelling te gaan zwemmen. 

Zoals steeds had ik op voorhand een box aan steiger B voor twee weken besteld via de Spodsbjerg-havn site en na alles betaald te hebben aan Jens de havenmeester kon ik en Bruno rond 10.00h de boot te water laten en de box op de B-steiger in orde maken. Enkele plaatsen verder op de B-steiger lag er trouwens een bekende blauwe Quicksilver met 2 gasten. Hierna kon zoals steeds, de trailer op de langetidsparking geparkeerd worden een beetje verder op de weg richting de ferry. Na het stallen en beveiligen van de trailer zijn we terug naar de haven gereden en hebben we daar o.a. een praatje gemaakt met Nikolaj Osta van IBI bootsverleih over de mogelijke sluiting van de Deense grens voor buitenlanders. Volgens Nicolai ging dit niet meer gebeuren en moesten we geen schrik hebben. De Deense grens ging open blijven wat er ook mocht gebeuren…..

De trailer kan weeral twee weken wachten 

Omstreeks de middag ben ik met de fiets al even naar ons vakantiehuis gaan kijken op de Udsigten. De poetsvrouw reed net weg toen ik aan kwam fietsen. Omdat we nog wat spullen van de supermarkt nodig hadden, is mijn vrouw met de auto naar Rudkobing gereden. Na de supermarkt was het ongeveer 14.15h en liep ze even langs het Novasol kantoor om te horen of ze de sleutel reeds kon krijgen. Dit was volgens het kantoor helemaal geen probleem en met de sleutel van het huis reed ze terug naar Spodsbjerg. Bij het huis op de Udsigten aangekomen konden we alles beginnen uit te laden maar bij het binnengaan kregen we de indruk dat er nog niet gepoetst was. Er stond zelfs nog lauw water in het bad. Net toen mijn vrouw met Novasol aan het bellen was, kwam de poetsvrouw aanrijden en begon die poetsvrouw me daar van haar oren te maken dat we eruit moesten en dat we de sleutel nog niet hadden mogen krijgen en tralalie en tralala. Om verdere escalatie te voorkomen zijn we dan met zijn allen maar naar de zee gewandeld. Na een uur zijn we teruggegaan en het huis was toen inderdaad ‘Novasol-gepoetst’. De vloer was proper en het huis was ‘opgeruimd’ maar alles wat in corona-tijden had moeten gereinigd zijn (en liefst met Dettol) zoals deurklinken, lichtknoppen, microgolfoven en keukenkasten stonden nog vol met vette vingerafdrukken. Dit hadden we in coronatijden van Novasol wel beter verwacht. Zeker omdat een poetsbeurt bij Novasol 135 Euro kost. We hebben het huis dan maar eerst zelf grondig gepoetst voor dat we alles in het huis konden installeren. Omstreeks 17.30 was dit klaar en kon de vakantie echt beginnen.

De tafel op het terras was net geen 4mm lager nadat we ze gepoetst hadden…. 

Zondag 9 augustus: 

Na het lekkere ontbijt konden Bruno en ik aan onze eerste visdag beginnen. De vis zat blijkbaar minder ver weg dan verleden jaar toen we achter de groene ton ver in het zuiden op meer dan 15km van de haven tussen de netten moesten vissen. Echter, iedereen leek dé plek te kennen en het was me daar een drukte. Zeer snel beslist om een flink stuk richting de groene ton (dus niet de groene paal) te gaan vissen in het zuiden. Hier waren geen andere boten en na flink wat tijd traag te varen om de vis te kunnen lokaliseren vonden we een plukje vis. Bruno ving er gelijk enkele en ik kon helaas geen gevangen krijgen. Het weer en de temperatuur was uitermate mooi maar er stond een venijnige kabbel omdat er wat wind stond uit het Oosten. Het was het type weer om regelmatig te smeren met zonnebrandsmeersel of anders in no-time zo rood als een tomaat te worden.

De eerste aftekening van wat vis 

Trotse Bruno met zijn eerste vis van de vakantie 

De gehele zondag hebben we vooral veel gevaren op zoek naar vis. Van een 3km voorbij de groene ton in het diepe zuiden tot halfweg tussen de groene paal en de groene ton hebben we uren gezocht tegen +/-10km/h op verschillende dieptes. Links en rechts vonden we wat plukjes vis maar geen grote concentraties of bulten.  Uiteindelijk terug naar de haven gekeerd nadat we +/-45km gevaren en gezocht hadden. In de late namiddag nog even naar Rudkobing geweest om brood in de supermarkt te halen. De oldtimer Opel club zat duidelijk in Rudkobing waardoor de parking voor het Novasol kantoor vol stond met glimmende oude auto’s.

De parking bij de Fakta supermarkt stond vol met oude Opels 

Maandag en dinsdag 10 en 11 augustus: 

Meer van hetzelfde op deze dagen. Op de plek waar we wisten dat er veel vis zat lagen er zó veel boten dat het daar niet leuk vissen was. Dan maar weer verder naar het zuiden gevaren op zoek naar vis op rustiger plaatsen en weer heel veel gevaren op zoek naar vis. Weer ving Bruno de meeste vissen maar op deze dagen kon ik er ook al enkele vangen.  Op het einde van de dinsdag dan toch maar beslist om op dé plek te gaan vissen waar iedereen lag te vissen maar dan enkel ’s ochtends heel vroeg en ’s avonds laat. Op deze manier hoopten we om niet tussen tientallen bootjes te moeten vissen.

Bruno ving de eerste dagen de meeste vissen.

Woensdag 12 augustus: 

’s Ochtends heel vroeg alleen op pad gegaan omdat Ik Bruno niet wakker gemaakt kreeg. Ik was als eerste in de haven op de voet gevolgd door de ex-boot van Roelof, de Quicksilver Sealife, dewelke enkele maanden daarvoor door een Vlaamse vriendengroep was gekocht en omgedoopt werd naar Midlife.  Deze plezante vriendengroep was ook ’s ochtends vroeg en ’s avonds laat op het water te vinden samen met de Nederlands vriendengroep genaamd Richard en Ninja. Als eerste en enige op dé plek en een kwartiertje later gevolgd door de Midlife vingen we hier beiden goed vis. Het begon pas echt goed te lopen toen ik een stukje verder weg dan iedereen zocht en daar een giga-bult vis vond. Omstreeks 9.30h gestopt met 14 vissen op de teller. Tien werden er teruggezet omdat deze allemaal groter waren dan 90cm wat onze maximum-maat is. De grootste vis op deze ochtend was 97cm. De metergrens kon dus nog niet gerond worden. Ook begon, naar goede jaarlijkse gewoonte, de RI168 Janne zijn netten over de bulten met vis uit te varen. Dit was voor mij het sein om op deze ochtend te stoppen. Ook dit jaar heb ik deze beroepsvisser weer uiterst irritant zien doen tegen sportvissers. Jaar na jaar is het altijd deze boot dewelke sportvissers de stuipen op het lijf jaagt door snel aan te komen varen en zijn koers niet aanpast zodat er bijna-aanvaringen plaatsvinden.

Donderdag 13 augustus: 

Ondanks het mooie weer met een matige Oostenwind een dag niet gevist. In de haven wat links en vooral rechts een praatje gemaakt met bekenden. Omstreeks de middag werd het nieuws bekend dat Denemarken vanaf middernacht op zaterdag 15 augustus zijn grens terug ging sluiten voor Belgen omdat de corona-cijfers gedurende veertien dagen al boven de 30 besmettingen per 100.000 inwoners lag. Dit kon wel eens een probleem worden omdat mijn vaste vismaat, Wim met zijn vrouw en dochter normaal gezien op zaterdag naar Spodsbjerg kwam gereden voor de laatste week van de vakantie. Wim werd gebeld en hij ging op zijn werk nog proberen om op vrijdag ook nog vakantie te krijgen zodat ze reeds op vrijdagmiddag konden vertrekken. Uiteindelijk vond hij een (goede) collega bereid om zijn ochtendshift van 06.00 tot 14.00h op vrijdag over te nemen. Nog een leuke avond beleefd met Richard en Ninja dewelke enkele Vlaamse geneugtes des leven zijn komen consumeren op ons terras. Veel te snel was de avond overgegaan in nacht en gingen beide heren te voet terug naar de haven.

Een foto van één van de verschillende 90-plus vissen van woensdagochtend 12 augustus 

Net geen 40cm makreel 

Vrijdag 14 augustus: 

Ik had via Lobbezoo in de week voor het vertrek enkele dozen gezouten pieren besteld en het plan was om er op deze dag eens mee te gaan vissen op platvis. Via de beheerder van de Langelandsite enkele coördinaten verkregen (waarvoor dank Kees) waar we driftend onze kans maar eens moesten wagen. Eén hengel in de hand en de andere passief tegen de bodem klaargemaakt met daarop een stukje gezouten pier op een haaklijntje versiert met kralen achter een botlepel. Bruno ging, zoals hij heeeeeeeeel lang geleden op geep viste (vertelde hij me), met zilverpapier als aas een geep proberen te vangen. Ik geloofde dit niet (en nu nog steeds niet trouwens) en ik heb Bruno dan ook geen enkele geep zien vangen met zilverpapier als aas. Na een half uur gevist te hebben had ik ook nog steeds niets gevangen terwijl we met een slakkengangetje richting het noorden driften.  Een tweetal kilometer meer naar het noorden zag ik de twee opstapboten uit Spodsbjerg wel heel kort bij elkaar liggen en steeds dezelfde drift maken. Na wat overleg alle hengels opgeruimd en toch maar even tot daar gevaren om eens polshoogte te nemen wat deze opstapboten daar toch aan het doen waren. Misschien was het wel een nieuwe geheime plek voor kabeljauw…Mijn boot niet te dicht van de twee opstappers gestopt en wat gekeken op wat ze aan het vissen waren. Het bleek dat de opstappers op beide boten op makreel aan het vissen waren. Ieders een hengel met pluimen klaargemaakt en huppakee, we konden ook op makreel gaan vissen. De diepte hier was zo’n 15 meter maar meestal geraakte je zelfs maar 2 a 3 meter diep voor al de haken weer vol hingen. Dit waren dan meestal de kleinere makrelen en je moest je pluimen echt tegen de bodem krijgen voor de grotere makrelen. Na enkele uren en vele teruggezette te kleine makrelen zijn we uiteindelijk tegen 16.00h terug naar de haven gevaren met een 50-tal makrelen tussen de 34 en 40cm. De gezouten pieren konden terug in de plastic bami-doos want ik had er maar vier gebruikt…. Wim werd op de terugweg naar de haven even gebeld en hij was ondertussen bijna halfweg in de buurt van Bremen. In de loop van de avond nog enkele keren gebeld met Wim en uiteindelijk was het bijna middernacht toen Wim met vrouw en dochter in Spodsbjerg arriveerden. Aan de grens konden ze nog zonder problemen doorrijden. Vanaf zaterdag 15 augustus tot op heden is de grens dus al gesloten voor de Belgen. Enkele weken later was de grens trouwens ook voor Nederlanders gesloten.

Zaterdag 15 augustus: 

Het voordeel dat wanneer je een week later komt zoals Wim, is dat je vismaten ondertussen hopelijk de vis al weten zitten en ook de aasperiodes weten/kennen zodat Wim op de eerste visdag al gelijk enkele kapitale vissen kon vangen. Als je dan ook nog eens als één van je eerste vissen een metervis kunt vangen dan kan de rest van de week al niet meer stuk. Zoals steeds visten we op deze dag een vroege ochtendsessie en een avond sessie. Het weer was ondertussen al een hele week fantastisch geweest met als klein minpuntje de oosten- tot Zuidoostenwind waardoor er op het water toch meestal een lekkere kabbel stond. Je kon wel altijd lekker relaxed vissen in korte broek, T-shirt en teenslippers aan je voeten. Enkel ’s ochtends vroeg moest je de eerste uren een extra trui aandoen.

Ook was het strandwater ondertussen al zo warm geworden dat niet enkel de ijsbeer-Denen in de zee konden zwemmen maar ook wij.

De eerste metervis werd ’s ochtends gevangen door Wim tijdens zijn eerste vissessie. 

En ’s avonds gevolgd door nog meer mooie vissen. Met een bekende blauwe boot trouwens op de verre achtergrond. 

Twee 90-plussers van welke er één na het vangen teruggezet werd… 😊

Zondag 16 augustus: 

Steeds gingen we uiterst vroeg richting de goede plek en zo rond een uur of 8 lagen er daar steeds hele hordes boten. Zo rond 09.00h hielden we het meestal voor bekeken en vaarden we terug naar de haven.

Enkele boten op een kluitje. Wat kan de zee soms toch klein zijn… 

Dirk die een vis drilt 

Tussen al deze boten zat ook de vriendelijke Duitser Dirk, altijd alleen te vissen op zijn gehuurde IBI-boot. Ook hij kwam elke ochtend vroeg vissen en wanneer het tussen 09.00 en 10.00h te druk werd op het water was, keerde ook hij terug naar de haven. Op een gegeven moment hebben we op zijn verzoek wat foto’s genomen en video’s gemaakt terwijl hij een vis aan het drillen was. We hebben later in de haven nog verschillende keren met elkaar gepraat. De ene keer echter al in iets minder nuchtere staat dan de andere keer….

De Vlaamse vriendengroep Team Midlife was ook steeds op het water te vinden. 

Maandag 17 augustus:

Zonsopkomst op maandag 17 augustus 

Op deze maandag weer twee sessies gevist. We wisten waar de vis te vinden was maar dat wist heel Spodsbjerg ook. Toch was het niet altijd kassa en makkelijk om vis te vangen. Het wordt wat minder belangrijk omdat er toch een massa vis zat, maar op het juiste moment op het water zijn, werd wel beloond.

Onderstaande 2 print-screens van mijn Lowrance dieptemeter laten de klassieke bulten vis zien dewelke je tijdens de ganse dag kon vinden. Er is een beetje ruis op de beelden te zien maar dit komt door de interferentie met de Dragonfly transducer. De laatste 2 beelden komen van de Dragonfly

Deze bulten vis waren redelijk makkelijk te vinden op de plek 

Dezelfde bulten vis zagen we ook op de Dragonfly.
Je kan de shad iets rechts uit het midden trouwens nog naar de bodem, recht in de bult vis, zien zakken. 

Op andere momenten waren de bulten vis verdwenen maar dan zag je onderstaande beelden van jagende vis.
Het eerst beeld uit de Dragonfly, het tweede beeld uit de Lowrance.

Dinsdag 18 augustus: 

Wim heeft er weer eentje aan tijdens de ochtendsessie. Aan de opkomende zon kan je ongeveer raden hoe vroeg het toen geweest moet zijn… 

Deze vis had wel echt grote honger. Kan je gelijk zien dat je best met een fluoro voorslag vist.
Wat denk je wat er gebeurt wanneer je dyneema of PE-lijn over de tandjes ritst? 

105cm voor Wim. Deze vis werd netjes teruggezet 

Hoewel de mooie foto’s het niet zouden zeggen, voelden we vanaf dinsdagavond dat de grote overdadige overvloed aan vis aan het minderen was. Schone liedjes blijven dan ook meestal niet lang duren.

Woensdag 19 en donderdag 20 augustus: 

De dagen van overvloed waren voorbij en dit liet zich in de vangsten merken. Er moest terug wat harder gewerkt worden om je vis te vangen. Er werd nog steeds mooi vis gevangen maar in mindere hoeveelheden als de dagen ervoor. Op woensdagavond rond etenstijd zag ik een bekende in het keukentje van de haven een lekker éénpansgerecht maken met kabeljauw, peultjes, kerstomaten en kokosmelk.

Hierbij het recept: (met dank aan Ninja)

Kabeljauw met kokosmelk, peultjes en kerstomaten 
Een makkelijk eenpansgerecht

Ingrediënten voor 4 personen:

– 600 gr kabeljauwfilet (best de mindere ‘buikflappen’ hiervoor nemen)

– 0.5 liter kokosmelk

– 1 blokje visbouillon (optioneel, maakt het naar mijn smaak lekkerder)

– 250 a 400 gr. peultjes (of naar believen)

– 250gr. kerstomaatjes (of naar believen)

– peper, zout, currypoeder en eventueel wat (gebrande) paprikapoeder

Bereiding: 

Ik neem voor dit recept liefst de buiken van de kabeljauw. Dit zijn de mindere stukken. Je moet wel effe het vel verwijderen voor dit recept.

Wanneer stukken vis ontveld zijn, neem ik eerst een klein kopje en vul dit half met zeer warm tot kokend water. Hierin verbrokkel ik het visbouillonblokje. Af en toe roeren zodat de visbouillon goed en geheel oplost in het warme water.

Zet de wok/pan op het vuur met een klont boter of nog beter, met een flinke scheut olijfolie en laat deze flink warm worden (zoals het bij een wok behoord te zijn). Hierin leg ik de stukken vis en laat deze zeer kort (maximaal enkele minuten) flink bakken met wat peper en zout. Opgelet met het toevoegen van zout want de visbouillon is ook al flink zout.  Na enkele minuten giet ik hier het kopje met de opgeloste visbouillon bij en laat dit even sudderen. Daarna het blikje koksmelk erbij en gelijk hierna de currypoeder die het geheel een gelige kleur en lichte currysmaak zal geven. Wanneer de currypoeder mooi opgelost is in de massa (door voorzichtig te roeren dus), kan je de peultjes en de in 2 of 4 partjes gesneden kerstomaten bijvoegen. Hierna op een matig vuurtje nog een 5-tal minuten zeer voorzichtig en omzichtig omroeren (anders krijg je zeeeeer kleine stukjes vis maar dit kan ook lekker zijn voor de vis-haters) tot de peultjes naar je eigen smaak gaar of beetgaar zijn.

Smakelijk
Serveren met rijst of pasta

Op donderdagavond na de avondsessie bij het terugkeren in het donker in de haven was er een ‘vergadering’ aan de gang met een tiental vissers waar alle sterke verhalen en theorieën van de laatste weken en dagen konden verteld en beluisterd worden. Hoe lang dit feestje nog geduurd heeft weten we niet……

Dit was voor ons ook de laatste visdag omdat we één dag vroeger dan gepland terug naar België moesten terugkeren omdat mijn grootvader overleden was en op zaterdag begraven werd. Vrijdag voormiddag werd de boot getrailerd en gepoetst waarna in de namiddag alles in orde gebracht werd gebracht voor de terugreis. Vrijdagavond voor het vertrek nog in de ferryhaven gaan eten bij Spodsbjerg-Kutterfisk. Dit wilden we al jaren doen en nu kwam het er eindelijk eens van. Iedereen was wel teleurgesteld van zijn of haar maaltijd dus een aanrader vinden we het echt niet maar smaken kunnen verschillen. Zorg zeker dat je Duits kan praten (of Deens)…..

Omstreeks 20.30h vertrokken voor de 900km lange terugrit. De terugreis verliep voorspoedig en zaterdagochtend om 7.30h waren we terug thuis.

Med venlig hilsen, Team Somnium