202108 Joeri, Peggy, Leon & Kees

Spodsbjerg

6 tot 20 augustus 2021

Donderdag 5 augustus:         De dag voor vertrek

De hele dag alles in bij elkaar gezocht wat je ook maar mogelijks in Spodsbjerg zou kunnen nodig hebben voor, tijdens of na het vissen en dit  netjes in de boot of in de auto gestouwd. Ook nog wat drank gekocht  bij de lokale brouwer en het nodige eten bij de lokale supermarkt.

Er is één ding dat ik ENKEL in Spodsbjerg eet en dit is ‘corned beef’ in de bekende rode blikjes en het metalen  sleuteltje om het blik te openen. Voor mijn vrouw is dit synoniem met kattenvoer maar ik vind het heerlijk op het vers gesneden Deense brood samen met wat mayo en/of mosterd.

’s Avonds, net voor het geplande vertrek, nog een klassiek gerecht gegeten, nl. fritten met steak, verse champignonroomsaus met een slaatje. Na het eten  konden we de laatste zaken in de auto laden en vertrekken. Onze hond, Leon,  had al de hele dag in de auto zitten wachten want hij dacht dat we anders zeker zonder hem gingen vertrekken….

Leon de zeehond op de boot net na het traileren op zaterdag 7 augustus

Omstreeks 19.30h werd de auto gestart en kon onze reis beginnen. Google Maps stuurde me deze keer niet langs Venlo het Duitse Ruhrgebied in maar langs Arnhem en zo verder naar Apeldoorn en Enschede om uiteindelijk bij de Osnabrückse wegenwerken op de A1 richting Hamburg te komen.

Onze reisroute

Vrijdag 6 augustus:    De aankomst in Spodsbjerg

Na enkele stops kwamen we rond 2.30 ’s nachts aan de grens van Duitsland naar Denemarken. Onze vaccinatie-app en de  identiteitskaarten hadden we reeds klaarliggen. We moesten niet rechts de gravel-parking op maar mochten ‘gewoon’ aan het raampje stoppen bij een vriendelijke grenswacht. Die was vooral geïnteresseerd in het rabiës-vaccinatie document van onze hond. Nadat hij dit gezien had, mochten we zondermeer Denemarken binnenrijden. De bedoeling was om snel te stoppen en op een parking enkele uren te slapen omdat we anders te snel in Spodsbjerg zouden zijn maar omdat ik nog niet echt slaperig was en alle parkings onderweg barstensvol vrachtwagens stonden, zijn we tot de parking net over de brug bij Middelfart gereden (uitrit 58B Middelfart). Hier heb je een mooie grote  parking met uiterst propere toiletten en een parking dewelke niet barstensvol vrachtwagens staat. Voor de ‘vettige hap-fanaten’ is er hier een Burger King en een McDonalds. (dewelke spijtig genoeg wel ’s nachts gesloten zijn ☹ )

Hier tot iets na 6.00h wat geslapen en na een korte opfrisbeurt in de toiletten van de parking konden we op weg voor de laatste kilometers richting Spodsbjerg

De laatste brug net voor Rudkøbing, nog heel even en we zijn er….

Omstreeks 7.30h kwamen we uiteindelijk aan in Spodsbjerg. Eerst de boot gaan parkeren bij lokale vrienden en daarna naar de Færgegårdens Camping teruggereden alwaar een  vriend sinds dit jaar een mooie caravan heeft staan. Het ontbijt stond al klaar buiten (het was mooi weer) en na de nodige koffies en verhalen over de visvangst van de voorbije week kon het ontbijt bijna naadloos overgaan in een BBQ in de namiddag.

Het weer was buiten alle verwachting in mooi en zonnig. Rond 19.00h begonnen er in de lucht toch wat wolken samen te klonteren en een uur later barstte er een fel onweer uit met de nodige donder, bliksem en regen. Dit onweer met heel veel neerslag heeft nog tot diep in de nacht geduurd. Onze eerste nacht moesten we nog wel in de voortent van de caravan doorbrengen/slapen op een luchtbed omdat onze vrienden pas de dag later zouden vertrekken.

Zaterdag 7 augustus: De eerste en ook gelijk laatste mooie dag van de veertien dagen

Nadat omstreeks 8.00h de  eigenaar van de caravan naar huis vertrokken was, hebben we eerst alle spullen en het belangrijkste van al: de hengelsportspullen uit de auto gehaald en alles een beetje georganiseerd in de caravan en de voortent.  Hierna ben ik de boot dewelke nog op de trailer stond,  gaan klaarmaken bij de lokale vrienden. Toen alles naar voldoening klaar en voorbereid was, zijn we richting de haven gereden en kon de boot eindelijk getrailerd worden. Ook de hond ging naar goede gewoonte weer mee in de boot om een oogje in het zeil te houden.

Leon de Zeehond en ikzelf net buiten de haven

Na het traileren van de boot ben ik even met vrouw en hond de haven uitgevaren tot een 500m uit de haven om daarna naar de B-steiger terug te varen om de gehuurde box in orde te maken. Deze keer had ik box B33.

Deze eerste dag in Spodsbjerg was trouwens ook gelijk de enige dag dat je op de boot in T-shirt, short en teenslippers kon doorbrengen. Nadat de box voor de boot in orde was gemaakt konden we ons rond 13.00h. een eerste keer laten verwennen door de Ibi hotdogs. De namiddag werd gebruikt om de hengels allemaal van een nieuw stuk fluorocarbon te voorzien met de gekende FG-knoop. Na het avondeten hebben we onze dagelijkse wandeling richting de haven  gemaakt om de boot leeg te pompen van al het regenwater toen we in de haven enkele bekenden tegen het lijf liepen. John en Wilma waren net als ons ook op vrijdag op de camping aangekomen en zouden ook 14 dagen blijven. Er werd gezellig in de haven nog een flinke tijd bijgepraat. Er werd zo lang bijgepraat  in de haven dat we bij onze terugkomst in de caravan beiden wat onderkoeld waren waarna ik dan maar verse warme chocolademelk maakte. ’s Nachts was er weer een onweer en viel er weer bakken regen.

Zondag 8 augustus:    Lazy Sunday

Omstreeks 7.15 het in de haven bestelde brood gaan afhalen bij Jens de havenmeester. Dit kan je elke dag, uitgezonderd op zondag tot 21.30 in de haven bestellen voor de volgende ochtend. Er stond een te strakke oostenwind en dito golfslag om te kunnen uitvaren of vissen.

In de verder buiige zondagnamiddag nog vier bekende Deltavissers op visite gekregen. Onder het genot van een natje (Jupiler e.d.) en een droogje (koud gerookte ham van Wim) kon ik ook nog een Deltavisser verder helpen met een ‘open source zeekaart (www.map.openseamap.org)  dewelke op een Lowrance of Garmin kaartplotter super makkelijk (en uiterst gratis) kan gebruikt worden via de SD-kaart van de unit. Deze zeekaart is wel niet zo uitgebreid als de betalende en uiterst dure C-map of Navionics versie. Er staan bvb wel de laterale en cardinale betonning (palen en boeien etc.) op maar bvb geen dieptes en/of dieptelijnen. Je kan de diepte tijdens het varen trouwens bewaren als een .sl2 of .sl3 bestand op je dieptemeter en deze later uploaden naar de site van de open source seamaps. Op termijn gaat hierdoor deze gratis kaart dus ook dieptelijnen krijgen dewelke door de gebruikers werden aangeleverd. Tijdens onze avondwandeling naar de haven kon ik een andere Deltavissers helpen aan de helling  met het herstellen van de terugslagratel op zijn Fulton lier op de trailer. Omdat ik dezelfde lier heb op mijn trailer zijn we (John en ikzelf) na een tijdje van puzzelen met de verschillende onderdelen van de ratel eerst maar wat foto’s gaan maken van mijn lier om daarna met de foto’s de lier aan de helling te kunnen herstellen. Het uiteindelijke resultaat was niet 100% technisch in orde maar men kon de boot tenminste traileren. Voor de 3de avond op rij was er ook deze avond weer laat een stevig onweer.

detailfoto van de terugslagratel op mijn lier

Maandag 9 augustus: De eerste visdag…..of ik had toch zoiets in gedachten

Om 4.30h liep de wekker af…Nadat ik omstreeks 05.00h de haven was uitgevaren bleek er door de strakke Oosten- tot Zuidoostenwind toch wel een zeer flinke deining te staan.  Eenmaal rond de groene paal werd deze deining al een flinke zeegang met flinke rollers en schuimkoppen. Toen ik 2km na de groen paal een eerste keer stopte, wist ik gelijk dat ik nog geen zeebenen had en dat ik moest blijven varen omdat ik anders binnen de kortste keren zeeziek zou geworden zijn. Verder tot aan de groene ton in het Zuiden gevaren en hierna al ‘zigzaggend’ terug in de richting van de groene paal in het Noorden gevaren op zoek naar concentraties van vis op de schermen. De nieuwe Lowrance HDS Live met de 3in1 transducer geeft toch weer betere, mooiere  en meer heldere beelden dan de Airmar P66 transducer en de Lowrance LSS2 transducer (geeft de down- en sidescanbeelden) op mijn ‘ hopeloos verouderde’ Lowrance HDS Gen2-touch. Enkele kilometers ten noorden van de groene ton vond ik verschillende kleine ‘bergjes’ vis maar wel lekker kort bij elkaar. Enkele waypoints werden gemaakt en  het ‘zeker niet in een rechte lijn’ terugvaren kon verder gaan. Enkele kilometers ten zuiden van de groene paal vond ik nog enkele veelbelovende plekjes en ook hier werden er weer enkele waypoints bewaard. Uiteindelijk was ik rond 08.00h terug in de veilige en rustige haven van Spodsbjerg. Wel enkele veelbelovende stekken gevonden maar nog geen hengel aangeraakt op de boot, laat staan dat er al een shad het water was ingegaan….

In de vroege namiddag zijn we naar Rudkobing gereden om inkopen te doen en de eindeloos lange 😊 winkelstraat te bezoeken. De winkel met de langste wachtrij tot buiten was naar goede gewoonte de ijskreemzaak. Na de terugkomst bij de caravan een dutje gemaakt om de verloren uren slaap in te halen. Na het avondeten konden we het vaste ritueel herhalen om naar de haven te wandelen om de boot terug in orde te maken en via de oude haven tot aan de veerboot te stappen.

Dinsdag 10 augustus: Nogmaals de eerste visdag…..of toch weer zoiets in gedachten

Ik had John uitgenodigd om samen op de boot een ochtendsessie te gaan vissen. Omstreeks 4.45h. wandelden we samen van de camping richting de jachthaven met een toch wel strakke wind. Volgens ons kon het nog net met deze oostenwind dus trossen los en gaan met de banaan. Amper uit de haven stond er al een stevige kabbel en dan weet je dat dit richting de groene paal nog minstens verdubbeld. Ergens halfweg de gele en de groen paal in samenspraak toch maar wijselijk beslist om terug binnen te varen. Ik was mooi net op tijd aan de caravan om het ontbijt nog mee te pikken. Hierna nog maar eens een dutje gedaan om het vroege opstaan te milderen. De rest van de dag iets maar vooral niets gedaan.

Woensdag 11 augustus:        De langverwachte eerste vissessie…..

Nogmaals om 4.30h de wekker laten rinkelen maar eerst in onderbroek naar buiten gegaan om de wind en windrichting te kunnen inschatten. De wind was inderdaad zoals voorspeld gedraaid naar West tot Zuidwest en ook de windkracht was flink afgenomen. Vissen kon dus maar eerst kleding aantrekken…..

Eenmaal uit de haven naar goede gewoonte naar het zuiden koers gezet. Per direct naar de waypoints gevaren dewelke ik enkele dagen ervoor had gezet tijdens de eerste vaarsessie.  Dat er inderdaad wel vis zat werd snel duidelijk. De eerste driften ving ik gelijk enkele kleinere vissen tot 50cm dewelke per direct werden teruggezet. Tussen 5.30h en 10.00h kon ik op dit plekje een tiental van deze kleintjes vangen en ook weer terugzetten maar pas nadat ik wisselde van een kleine culprit naar een grote cutbait kon ik ook nog vier vissen tussen de 59cm en 71cm vangen dewelke mee terug naar de haven mochten. Geen foto’s genomen natuurlijk omdat ik alleen op de boot viste maar wel enkele GoPro filmpjes gemaakt van deze ochtend.

Tegen de avond was de wind nog wat meer afgenomen en zag Peggy, mijn vrouw, het zelfs zitten om mee te gaan vissen. Tegen een rustig tempo naar het zuiden gevaren (mijn vrouw is snel bang op de boot) en bij de 3 rode tonnen halt gehouden. Bij de eerst drift hadden we na nog geen minuut vissen quasi gelijk samen beet. De kabeljauw van Peggy was natuurlijk 3cm groter dan de mijne (beginnersgeluk zeker…) en was 76cm. Bij de tweede drift had Peggy er weer één van 71cm en bij de derde drift hadden we weer een ‘double hookup’. Hierna ging het wel wat minder snel maar we wisten zo wel op enkele uren tijd 9 mooie vissen te vangen. Mijn vrouw had de grootste van de avond met 82cm. Na de terugkomst werden de meegenomen vissen gefileerd op de camping. Deze zogenaamde ‘fileerruimte’ buiten aan de eerste sanitaire blok op de camping is voor een camping, waar er toch vooral vissers zitten, ondermaats, vies en heel snel aan een grondige renovatie toe. (dit is mijn opinie, misschien dat anderen het wel ok. vinden). Hierna de koppen en graten terug op de boot gaan zetten en daarna de visfilet mooi vacuüm verpakt. Rond 23.00h was ik met alles klaar en kon er even gerelaxt worden.

Samen vissen met mijn vrouw

Donderdag 12 augustus:       Weeral vissen…..

Een slechte gewoonte misschien tijdens een vakantie 😊 maar om 4.30h liep de wekker toch weer af. Het was een korte nacht geweest maar de drang om te gaan vissen was toch groter dan de zin om verder te slapen. Het was ‘aangenaam’ visweer dus een kwartier later liep ik als een spreekwoordelijke dief in de nacht langs het grindpad van de camping naar de haven. Na het uitvaren terug naar het Zuiden gevaren. Bij de eerste, toch wel korte drift, aan de drie rode tonnen ving ik al direct twee kabeljauwen. Eéntje van  58cm en de andere was met zijn 70cm een stukje groter. Na enkele visloze driften ving ik aan de drie rode tonnen uiteindelijk toch nog één vis bij. Deze was met zijn 74cm de grootste vis dewelke ik op deze ochtend aan de 3 rode tonnen gevangen kreeg. Na een half uur zonder enige actie de punt van de boot naar het noorden gericht en een stukje terug gevaren naar ‘mijn stekje’. Na hier wat rondgevaren te hebben, vond ik op een gegeven moment toch een mooi bergje vis. De hengel met de culprit werd snel gewisseld voor de hengel met de cutbait waarna de cutbait snel een 34-tal meter dieper naar de bodem werd gestuurd. De cutbait raakte de bodem zelfs niet en er hing gelijk een mooie vis aan. Deze liet na enkele tellen los waarbij ik de beugel van de molen direct terug open zette en de cutbait gelijk weer liet zakken. Direct weer beet maar ook deze keer bleef de vis niet hangen en liet hij na een vijftal seconden los. De beugel terug opengezet en voor een derde keer hing er een vis aan. Deze bleef nu +/- 10 seconden hangen en toen ging deze er ook weer af. Hierna werd de cutbait niet meer gegrepen. Tijdens het opdraaien even heel hard gevloekt. Mochten er vissers in de buurt hierdoor al wekenlang slecht geslapen hebben dan bied ik hierbij mijn excuses aan voor mijn gevloek 😊. De BB-motor werd gestart en ik heb nog ongeveer 20 minuten lopen varen en zoeken naar de bult met vis maar deze werd helaas niet meer gevonden. Dan toch maar terug richting de drie rode tonnen gevaren en hier werden uiteindelijk met veel harken en ploeteren nog 2 vissen gevangen.

De opkomende zon tijdens de vaart richting het zuiden

Na het vroege avondeten ging Peggy terug mee het water op en op dezelfde stekken in het Zuiden als de dagen ervoor vingen we op deze avond 11 mooie vissen. De vis was goed los op deze avond en naar mijn gevoel veel te vroeg keerden we omstreeks 21.30 terug naar de haven.

Peggy met vis eraan met Wilma en John op de achtergrond

Vrijdag 13 augustus:  De aankomst van Kees en de verhuis

Weer alleen rond 5.00h in de ochtend  naar de haven gewandeld en Sito presto naar mijn puntje in het zuiden gevaren. Het was helaas, en naar goede slechte gewoonte dit jaar, weer harken en ploeteren om een visje te kunnen vangen. Deze ochtend was de minst productieve sessie van de gehele 2 weken vakantie. De vis had er gewoon geen zin in op deze ochtend. Omstreeks 10.00 uur was ik terug in de haven alwaar er een ietwat verwaaide man naar me toekwam op de B-steiger, Kees was er al. Hij had een mooi nieuw Belgisch ‘vlaggetje’ voor me bij nadat mijn oude vlag  op de eerste sessie was afgewaaid van het paaltje. Het vlaggetje werd mooi op de ‘vlaggenmast ’onder de Deense vlag vastgemaakt. Nadat de boot terug bijgetankt was en voorbereid voor de volgende sessie zijn we samen naar de camping gegaan alwaar er eerst werd gegeten en bijgepraat. Voor alle vispraatjes aangaande visvangsten en vistechnieken heeft mijn vrouw het nieuwe Nederlandse werkwoord “viswijverij” bedacht. Hierbij de vervoegingen van dit nieuwe werkwoord: Ik viswijver, jij viswijvert, we hebben geviswijverd enz…..

Na het late ontbijt en alle praatjes werd ons onderkomen op de camping opgeruimd en terug in originele staat gebracht. Hierna werden bijna alle spullen in de auto geladen en kon omstreeks 14.30h de lange tocht van zeker zo’n 2km beginnen richting Banken 11. Ik dacht dat we de sleutel in Rudkobing moesten gaan ophalen maar gelukkig wist Kees dat er bij Sol Og Strand dikwijls een sleutelkluisje bij het vakantiehuisje is waardoor je gelijk binnen kan en niet meer naar Rudkobing moet rijden. Het enige probleem was dat we geen cijfercode hadden maar met een simpel telefoontje naar het verhuurbedrijf was dit snel opgelost. Nadat we de noodzakelijke dingen zoals een foto van de elektriciteitsmeter en watermeter hadden gemaakt kon het uitladen van onze en Kees’ auto beginnen. Na het avondeten zijn Kees en ik naar de ‘Kildemosevej’ gereden voor een avond-zeeforelsessie. Dit zou mijn eerste keer worden dat ik gericht op zeeforel zou gaan vissen. Van Kees kreeg ik wat uitleg en enkele blinkertjes en lepeltjes en we konden eraan beginnen. Nadat ik waarschijnlijk 999 keer inworpen had, zijn we gestopt zonder een zeeforel maar het was best  leuk.

De zeeforelstek van vrijdag 13 augustus

Het nieuwe ‘kleine’ Belgische vlaggetje wappert vol trots

Zaterdag 14 augustus:           een verwaaidag

De wind maakte het de gehele dag onmogelijk om met de boot te gaan vissen. Met de auto zijn Kees en ik in de ochtend naar Tullebolle gereden voor vers brood en enkele andere lokale lekkernijen. De kaneel-gebakjes zijn bij de warme bakker in Tullebolle overheerlijk en ten zeerste aan te raden. Hierna werd de supermarkt aan de overzijde van de warme bakker bezocht voor enkele aankopen en ook voor enkele potten “Gamle marmelade” dewelke Kees voor zijn vrouw Ingrid moest vinden en kopen.

Een visvriend van me, (ook Joeri genaamd)  zou vandaag in de vroege namiddag aankomen in Spodsbjerg. Omstreeks 15.30 kreeg ik telefoon van Joeri dat hij net het slechte nieuws te horen had gekregen dat het niet goed ging met zijn vader en of hij zijn boot bij ons kom komen stallen zodat hij (sneller) terug naar België kon terug rijden. Een uurtje later is hij zijn Beekman boot komen brengen en is hij samen met zijn 2 visvrienden terug naar België gereden.

Rondom de tuin van het huurhuis stonden er massa’s bramen en hiervan werden er enkele kilo’s geplukt. Wel niet de bramen op ‘hondhoogte’ plukken want deze worden waarschijnlijk regelmatig met geel water gespoeld….

Een deel van de oogst.

Vertrek uit de haven op vrijdag 13 augustus (omstreeks 5.15h in de morgen)

Zondag 15 augustus:             Moederdag (toch voor ons Vlamingen)

Met de auto van Kees zijn we naar het vakantiepark bij Bukkemose gereden om het vakantiehuisje en vooral de weg ernaar te gaan bekijken hetwelk Ingrid en Kees in oktober huren.  Dit om te bekijken of de boot op de trailer makkelijk te parkeren valt. Het zal elke keer een heel flink stuk achteruit rijden worden met de auto en trailer….

Op weg naar Bukkemose even gestopt in de wei waar de runderen met vrije uitloop grazen.

De runderen hebben hier echt een luilekkerleven en mogen lekker vrij rondstruinen op de wei met vers gras en allerhand veldbloemen en kruiden

Na het bezoek aan het vakantiepark via de grote weg terug richting Spodsbjerg gereden maar toch even in Humble bij de warme bakker gestopt. Daar een brood en een lekker uitziend aardbeientaartje gekocht voor Peggy.

Bij aankomst aan ons vakantiehuis op Banken 11 bleek dat Marga op bezoek was bij Peggy en dat zij een fles Porto bij had. De fles was al lekker gezakt en het meegebrachte aardbeientaartje kon aangesneden worden. Zeer vroeg werd het avondeten (eerder laat middageten)  genuttigd en omstreeks 16.30h was de wind toch genoeg in kracht afgenomen dat de boot van stal gehaald kon worden. Bij het opvaren richting het Zuiden bleek dat de deining van de krimpende wind  nog steeds flinke golven maakte en dat ik moeite moest doen om niet zeeziek te worden. Eerst een drift gemaakt dewelke ik zeker in geen 10 jaar had gemaakt, nl. een drift van zeker 4km lengte. Tijdens deze extreem lange drift richting het Zuiden konden we al enkele kleinere vissen vangen dewelke allemaal mooi terug mochten gaan zwemmen. Daarna werden er op mijn plekje terug kortere driften gemaakt die best wat mooie vis opleverden. Jan en Patrick sloten zich bij aan in de driftflijn en ook zij konden verschillende mooie vissen vangen. De golven werden minder alsook mijn ‘bijna-zeeziekte’.

Na een tijdje begonnen de wolken boven Langeland echt wel stevig samen te klitten en het werd duidelijk dat er een stevig onweer zat aan te komen. Even de weerapp gecheckt en deze gaf aan dat we nog één driftje konden maken alvorens het onweer te kortbij zou komen. Na enkele minuten in deze laatste drift keken Kees en ik elkaar aan en wisten we zonder woorden dat we beter onze shads konden opdraaien en eieren voor ons geld kiezen. Snel-snel het regenkapje opgezet en terug naar de haven beginnen  te varen. We konden het onweer met overvloedige regen net achter ons laten en voorbij de groene paal was er zelfs geen regen meer. Jan en Patrick die enkele minuten langer zijn blijven  doorvissen  (Jan had er net een vis aan  toen wij vertrokken) hadden minder geluk en zaten midden in de wolkbreuk. Onze grootste vis van deze veel te snel afgebroken vissessie was 88cm.

Kees met één van de vissen net voor het onweer kwam

Het onweer vanuit Spodsbjerg gezien

Het was een flink zomeronweer met de nodige regen dat nog een langere tijd in de nacht is blijven verder duren.

Maandag 16 augustus:          Nog eens een visdag

Samen met Kees omstreeks 05.00h vertrokken richting het zuiden.  Aan de drie rode tonnen konden we 4 mooie vissen  waarvan één koolvis vangen alvorens we naar mijn stekje een stukje meer naar het Noorden zijn gevaren. Op het stekje konden we 3 vissen verschalken toen de wind weer kwam opzetten. Kees had de grootste van deze ochtend met 89cm. Onderweg terug naar het Noorden zijn we nog even gaan proberen aan het ‘blindedarmgeultje’ maar hier was niets te vangen. Toen beslist om met aas op de platvis te gaan. Op een goed plekje de lichte hengels klaargemaakt en de ‘Kees-botlepel-lijn’ kon met enkele zoute pieren  naar de bodem gestuurd worden. De boot lag niet op anker dus het werd driftend vissen op de platvis. Op dit plekje werden enkele botten, scharren en een schol gevangen wat de soortenteller al tot 5 bracht op deze ochtend. Toen de stroming te hard werd, werd beslist om maar terug naar de haven te varen. Onderweg vonden we een mooi gebied met grote stenen of brokstukken van een wrakje. Hier werden de shads toch nog even naar beneden gelaten. Kees ving op dit onbekende stekje een kleine leng. Dit bracht de soortenteller voor deze sessie op 6.

Kees met vis

Kees met de 6de vissoort van de sessie, een kleine leng

Met de ‘Kees-botlepel-lijn’ vang je niet alleen botten

Omstreeks 11.00h waren we terug in de haven. De wind nam nog toe waardoor er de rest van de dag niet meer gevist kon worden. Met de geplukte bramen en een zakje diepvriesaardbeien hebben we in de namiddag enkele potjes jam (confituur voor de Vlamingen) gemaakt en Peggy heeft voor Ingrid een potje met een uniek etiket getekend.

dinsdag 17 augustus:             Nog eens een verwaaidag

Te veel wind naar onze mening op deze dag om uit te kunnen varen. Deze dag gebruikt om wat te luieren en bij te slapen. In de namiddag zijn Peggy en ik bij een kennis aan de haven op bezoek geweest.

Op bezoek bij een Deense kennis.

De hond in het veldbloemenveld net voor het ‘Drejet straatje’

Woensdag 18 augustus:        zeeforel en andere verkeerde keuzes

Om 05.00h met Kees de trip naar het bijna Noordelijkste puntje van het eiland gemaakt wegens de te sterke wind om er met de boot op uit te kunne gaan. Op de eerste zeeforelstek lag er teveel groen en smurrie in het water om te kunnen vissen en ook was het water er veel te troebel. Hierna enkele kilometers terug naar het Zuiden gereden en op de tweede stek kon er gevist worden.

Onze zeeforelstek

De parking vlakbij de  zeeforelstek

Na een tijdje vissen kreeg ik telefoon van mijn vrouw dat de wind in Spodsbjerg toch wel erg afgenomen was en dat er ondertussen zelfs al enkele boten het ruime sop gekozen hadden. Dit was voor Kees en mezelf het teken om te stoppen met het zeeforelvissen en terug naar Spodsbjerg te rijden. Buiten wat volgers bij Kees op zijn lepel hebben we niets gevangen.  Onderweg naar Spodsbjerg, nogmaals bij de warme bakker, in Tullebolle gestopt voor wat brood en kaneelkoek. Na het late ontbijt zijn we onder de bescherming van de kant voor de strakke Westenwind naar het Zuiden gevaren. Aan de 3 rode tonnen vingen we bij een stroming van 5km/h welgeteld één vis. De wind begon ondertussen ook weer wat in kracht toe te nemen. Hierna zijn we terug naar mijn stekje gevaren en bij de eerste drift ving ik gelijk een vis van 93cm.Een mooie binnenkomer. De wind was ondertussen een stevige 6Bft geworden en vier keer hebben we tegen elkaar gezegd: “dit wordt de laatste drift”. In een uur vissen vingen we hierna nog 7 grote vissen tussen de 80cm en 90cm. Tijdens écht de laatste drift’ hadden we beiden beet. De beide vissen waren 80 en 81cm. Hierna zo recht mogelijk terug naar de kant gevaren om onder de bescherming van de kant voor de stevige Westenwind terug naar Spodsbjerg te varen (hotsen en botsen eerder). Om 14.30h waren we terug in de haven. Eerst in de fileerruimte de meegenomen vissen gefileerd en daarna terug naar het vakantiehuisje gereden. Eerst van de grote honger soep met brood gegeten en omstreeks 19.30 naar de Mad & Is aan de Færgegårdens Camping gereden voor een portie hamburgers en friet.

Fast food Spodsbjerg style

Kees met onze hond (Kees’ moat)

Donderdag 19 augustus:       de laatste visdag

Een laatste keer uiterst vroeg opgestaan en naar de haven gereden. Naar goede gewoonte waren we weer eerst in de nog schemerdonkere haven op de voet gevolgd door John en Wilma. Het weer was naar goede gewoonte weer flink winderig en deining. We hebben op deze ochtend weer gevist aan de drie rode tonnen, op mijn stekje en ook nog eens op het stekje dat we enkele dagen ervoor hadden gevonden met de grote stenen of de wrakstukken.

Kees met één van de verschillende mooie vissen op donderdag 19 augustus

Kort na de middag waren we terug in de haven met 9 mooie vissen. Deze werden vakkundig gefileerd in de fileerruimte van de haven en daarna werd de filet gevacumeerd en in de ijskast geplaatst. Kees de vangst van deze laatste dag mee terug naar Nederland genomen de volgend ochtend. In de namiddag werd de trailer opgehaald en hierna konden we naar de haven voor de boot. De box werd terug in originele staat teruggebracht en daarna kon de boot terug op de trailer. Hierna werd de boot van alle groene aanslag ontdaan na twee weken in het water gelegen te hebben. Hiervoor had ik een Birchmeier-sproeiertje bij met marine cleaner van Kranzle. Hiermee de boot ingespoten en daarna met de spons er over en alle verzameld vuil ging er als vanzelf af. Daarna de hengels en alle verzamelde rommel van de boot gehaald. Kees en Marga wilden vroeg (eerder midden in de nacht) vertrekken en dus werd  ietsje vroeger dan normaal het avondeten genuttigd. Alle rommel in-en-om het huis werd ingepakt en klaargemaakt voor transport. Alles stond uiteindelijk rond 20.00h klaar voor transport.

Vrijdag 20 augustus:  de reis terug naar…

Kees is omstreeks 3.30h vertrokken en na het oppikken van Marga zijn ze samen zonder enig oponthoud terug naar Nederland gereden. Wijzelf zijn omstreeks 10.30h vertrokken en natuurlijk hadden we files in Duitsland. Eerst een half uur voor de brug in Rendsburg en later één uur file voor de Elbetunnel in Hamburg. Omstreeks 23.00h zijn we zonder verdere problemen onderweg terg thuis aangekomen.

Epiloog:          het gaat niet goed met de vis

Na onze 2-weekse vistrip naar Spodsbjerg in juni wisten we uit eerste hand dat er dit jaar inderdaad veel minder kabeljauw zit dan de voorbije jaren. Of dit enkel dit jaar is of dat deze neerwaartse trend zich de komende jaren nog verder zal zetten is nog niet geweten. Spodsbjerg blijft mijn favoriet en niet alleen voor het hengelen maar ook voor de, al dan niet toevallige, ontmoetingen met andere vissers en de urenlange ‘viswijverij’ waarom het zo slecht gaat met de visstand, of Noord of Zuid de betere stekken heeft en waarom er nog steeds vissers aan wal komen met een bak waarin juveniele mini-kabeljauwtjes (tussen de 35 en 45cm) liggen die zijn gestikt en daarna half rot (wegens geen ijs in deze bak) verhakkeld worden tot een soort van filet…

Feit is wel dat, de slechtere weersomstandigheden tijdens deze twee weken in acht genomen, ik deze twee weken eigenlijk nog niet zo slecht vis gevangen heb. Het zal ooit wel eens meer geweest zijn maar al bij al mag ik niet klagen. Misschien had ik wat geluk een gebied met wat plukjes vis te vinden bij de eerste vaarsessies toen ik bijna zeeziek werd en in dit gebied werd  hierna toch nog mooi veel gevangen.

De vernieuwingen:    koop een boot, werk je dood…. 😊

De vervanging voor de plexi-plaat tussen de bakken achterop was van 10mm Trespa. Toen dit eenmaal klaar was, vond ik dat er een stukje uit moest om de motor ietsje meer te kunnen tilten. Toen dit weer klaar was vond ik dat de ruimte op deze plaat gebruikt moest worden voor enkele items die een vaste plaats op de boot nodig hebben. Hierna in Fusion 360 aan het tekenen geslagen en de ontwerpen 3D-geprint (= een andere hobby van me). Het resultaat is nu dat alles mooi in een houder op de plaat op een vaste plaats zit.

Alles mooi georganiseerd op de trespa plaat

Toen ik 5 jaar geleden een Lowrance HDS-Gen2-touch kocht, dacht ik voor zeker 10 jaar geen nieuwe plotter-dieptemeter nodig te hebben. De technologie van dieptemeters gaat hedendaags zo snel dat ik sinds eind verleden jaar met het idee rondliep om een nieuwe Lowrance unit te kopen, ditmaal met een 9 Inch scherm. De ogen worden er niet beter op 😊  en een 7 inch scherm is uiteindelijk niet zo groot. Een nieuwe HDS Live 9 Inch werd aangekocht en deze geeft best weer mooiere en betere beelden dan de vorige unit. Mijn oude Globalmap 5200C werd van de boot gehaald en de ‘oude’ Gen2-touch is vanaf toen mijn kaartplotter. Weet ook dat je voor Garmin en alle Navico units (Lowrance, Simrad, B&G) de gratis ‘open source sea-maps’ kan downloaden en gebruiken. Deze zijn een beetje minder gedetailleerd dan de flink aan de prijs zijnde Navionics of  de C-maps maar goed bruikbaar. Er staan nog geen dieptelijnen op maar deze gaan er op termijn wel bij opkomen. Hiervoor rekenen ze op de gebruikers dewelke tijdens het varen de diepte loggen in een .sl2 of .sl3 bestand om dit dan naderhand te uploaden.

Nadat eind verleden jaar mijn stuurkabel net voor een geplande vistrip op de Westerschelde stuk ging (net voor het traileren in Vlissingen ontdekt) dat en hierdoor er niet gevist kon worden, wilde ik deze vervangen door een hydraulische besturing.  Er bestaan hiervoor verschillende bekende merken (Baystar, Seastar etc..) maar ik heb de gok genomen om via Aliexpress een ‘Noerl” setje aan te kopen voor Bbm tot 150pk. Ook werd er nog een RVS stuurwiel via Aliexpress aangekocht met een draaiknop. Deze set werd in het voorjaar op de boot probleemloos ingebouwd en ik ben aangenaam verrast door de kwaliteit en functionaliteit van deze set. Let er alleen op dat wanner je de hydraulische slangen aansluit dat je motor links stuurt wanneer je aan het stuur links draait. Uit eigen ervaring weet ik nu dat het moeilijk sturen is in de haven van Spodsbjerg wanneer je links stuurt en je boot naar rechts beweegt…. 😊

De startmotor van de Honda 90 pk werd net voor deze vakantie vervangen. Deze startmotor had een kapotte en een beschadigde magneet op de stator waardoor de motor altijd iets meer tijd nodig had om te starten. Ook werden de vier bougies (ontstekingskaarsen)  na 400 draaiuren van de motor vervangen.

In het Corona voorjaar werd er ook nog een Honda 5pk hulpmotor aan bakboorkant gemonteerd. Hierdoor heb ik beide batterijen net voor de console in een nieuwe bak gemonteerd (om gewicht te besparen aan het achtersteven) en ook werden alle elektrische kabels vervangen nieuwe. Enkele kinderziektes later is alles in orde en kan ik hopelijk terug jaren veilig het water op.

De +12VDC kabel en de zwarte massakabel op de motor leken nog goed in orde tot ik de massadraad losmaakte en deze eens goed inspecteerde. Door het ‘black wire syndrome” was de eerste 15cm van de massakabel zo hard geoxideerd en zwart dat dit wel heel veel weestand gaf voor een 35mm2 kabel. Meer weerstand wil, heel kort door de bocht, zeggen minder volts naar de startmotor, meer warmteontwikkeling en hierdoor minder snel starten. De beide kabels werden dus ook maar vervangen.

De bewuste gekrulde massa draad en de +12VDC draad naar de startmotor

De boot en motor kunnen er dankzij de vele vrije tijd door Covid-19  weer jaren tegen….

Dit wil ik volgend jaar weer zien…….