2022-06 Spodsbjerg Joeri1 Joeri2 Wim

Spodsbjerg
zondag 22 mei tot zaterdag 4 juni

De ene week is de andere niet..

De concentratie kan je van de gezichten aflezen…

Na de uiterst moeilijke 2de trip naar Spodsbjerg van eind april waar we op één week tijd maar drie mooie vissen konden vangen, lagen onze vangstverwachtingen voor deze trip niet al te hoog voor deze lange uitgesponnen visvakantie van 14 dagen. Ik en Wim zijn op zaterdagavond vertrokken en de andere 2de Joeri zou op zondagochtend vroeg vertrekken.

Op zondagochtend rond 10.00h kon de boot die enkele weken in de hal van Nicolai van Ibi-Bootsverleih gestaan had, opgehaald worden en enkele uren later was Joeri er reeds. In de namiddag werd de boot getrailerd in de haven en kon deze mooi in zijn box gestald worden. Er was weinig animo om reeds op zondagavond  te gaan vissen met de vermoeidheid van de heenreis nog in de benen (en trouwens ook in de rest van ons lichaam) maar de windverwachting voor maandag was zó slecht dat we er toch maar op uitgetrokken zijn. Er stond zoals voorspeld geen stroming en zodoende konden we ook geen schub gevangen krijgen maar de eerste sessie was wel een feit en de shads hadden het eerste zeewater gezien.

De eerste tas koffie van de vakantie op zondagochtend

De openingstijden van het havenkantoor

Zoals voorspeld  stond er op maandag 23 mei een veel te strakke wind én uit de verkeerde richting en kon er zodoende dus niet gevist worden. Het enige hotel van Spodsbjerg werd gestaag verder afgebroken met het nodige lawaai en vooral fijn stof tot gevolg. Door de strakke Oostenwind hadden we er op- en in ons vakantiehuis nog geen last van maar dit veranderde wel toen de wind een dag later terug uit het Westen kwam en al het stof overal op en in terecht kwam.

Ik had op zondagochtend een Vlaamse lekkernij gemaakt dat bij ons in de Kempen bekend staat als “krieken met ballekes”. Dit zijn gebakken gehaktballetjes (+/-5cm in diameter) met warme krieken die vroeger met de ‘kermis’ bij ‘moemoe en vavaa’ ofte  bomma en bompa   ofte oma en opa op tafel kwamen. Jan, Bruno en Bob werden uitgenodigd om bij ons op het terras dit te komen eten en het werd nog een zeer gezellige boel met een soortement van bierproeverij als uitgesponnen dessert na de krieken.

In de late namiddag werd de boot van Jan (Beekman 590) getrailerd en met mijn auto naar de camping gebracht. Er was een maand ervoor waarschijnlijk iets misgelopen met het aanbrengen van de nieuwe antifouling waardoor deze er nu met grote vellen af viel. Niet goed dus voor een boot die nog tot oktober of november in het water in de haven ligt. Op de camping werd de boot eerst met een meegebrachte hogedrukreiniger proper gespoten en daarna drooggemaakt. Hierna werd de boot lichtjes opgeschuurd en kon het uiterst lastige karwei van een boot op een trailer  in een eerste nieuwe laag antifouling te zetten aanvangen. Ik had de ondankbare taak om op mijn rug onder de trailer te kruipen om daar met de verfroller de eerste laag van de nieuwe antifouling aan te brengen. Dit lastige karwei eindigde met een T-shirt voor de vuilbak en een gezicht en handen vol met antifouling spetters.

Ook bij een te strakke Oostenwind  kan het leuk zijn in Spodsbjerg…

Ook ik stond in de antifouling nadat ik vanonder de trailer kwam gekropen

Op dinsdagochtend 24 mei konden Jan, Bruno en Bob dan een 2de laag antifouling aanbrengen  en daarna moest deze 2de laag van de nieuwe antifouling op hun boot nog minstens 16u uitharden voor de boot terug in het water mocht.

Wij zijn op dinsdagochtend een sessie op kabeljauw gaan vissen wat na enkele uren werd aangepast in een platvis sessie maar keerden weer zonder enige noemenswaardige vis tegen de middag terug naar de haven. Na de middag werd de BBQ bij Jan aangestoken en konden we de nodige stukken vlees (weer veel te veel) mooi roosteren met een cholesterol pilletje als dessert…

Eerst vissen

En vangen…. 😊

En daarna BBQ

Op woensdag zijn we uiterst vroeg het water op gegaan maar dit bleek wéér een vruchteloze poging. Na verscheidene uren vissen zijn we dan maar onder de kant op platvis en geep gaan vissen maar ook dat bleek niet makkelijk

Gepen vangen op licht materiaal kan ook leuk zijn

Op woensdagavond zijn Jan, Bruno en Bob naar de finale van de voetbal komen kijken met de verderzetting van de bierproeverij van enkele dagen ervoor. Ook konden we dan met zen zessen ‘filosoferen’(of ‘lullen’ volgens andere niet-vissers) waarom er bijna geen vis gevangen werd.

Met zijn zessen in een veel te klein huisje

Donderdag 26 mei was een dag met toch flink wat wind maar het was onder de kant op platvis net haalbaar visbaar. We hebben gevist in de buurt van het vuurtorentje ten Noorden van de haven en konden weer enkel wat kleinere platvissen vangen. Wim sprak de profetische woorden dat hij naakt van de haven rond de forelvijver zou lopen indien hij een vis  van meer dan één meter zou vangen. Na een uurtje wakkerde de wind nog verder aan en namen we tijdig de wijze beslissing om tegen de golven in (de wind was ondertussen verder naar Zuid gedraaid) terug naar de haven te hobbelen. Bruno, Jan en Bob namen ’s avonds de beslissing om met de slechte vangsten van de voorbije week, het slechte weer van de voorbije week en de voorspelde twee volgende  dagen van veel wind en slecht weer om de dag later heel vroeg terug naar huis te vertrekken.

Donderdag 26 mei, het lijkt visbaar onder de kant….

De weersvoorspelling voor vrijdag bleek uiteindelijk ook nog redelijk te kloppen (ik vertrouw de weersvoorspellingen in Spodsbjerg niet altijd) en werden zonder te vissen met wat eten, drinken en heel veel rusten en ‘nietdoen’ doorgebracht. Ook werd er weer heel veel gefilosofeerd over de magere vangsten en wat we mogelijks fout deden en waar we onze strategie konden en/of moesten aanpassen.

Zaterdag 28 mei kon er in de voormiddag terug ‘gevist’ worden (weliswaar met een zeer stevige deining) maar buiten enkele kleine ‘kabeljauwbaby’s’ van net geen 50cm werd er weer geen enkele deftige vis gevangen. We waren net voor de middag terug in de haven alwaar er een meeting van Volkswagen Transporter T3 fanaten op de parking van de haven stond en dit zorgde voor  enkele mooie fotomomenten.

Volkswagen Transporter T3

Met grappige opschriften

Hiermee kan je de wereld rond rijden

Zou deze auto van een man zijn?

Hierna zijn we op de koffie geweest bij een Nederlander die de meeste tijd van het jaar in Spodsbjerg woont. De tips voor kabeljauw en welke types van lepels je nu voor de zeeforel best gebruikt van deze man gaan zeker nog van pas komen.

Op zondagmorgen (eerder nacht) zijn we omstreeks  4.30h uitgevaren bij het eerste licht.

Ontzettend vroeg vertrekken hoort ook bij een visvakantie

Op een plek niet zo heel ver in het Zuiden waar we al enkele keren geprobeerd hadden de voorbije week en waar we ook al veel gevaren en gezocht hadden, werden tijdens deze sessie de eerste kleinere ‘bergjes’ vis op de dieptemeter gespot maar de vis kon echter nog niet gevangen worden omdat er gewoonweg te veel stroming stond en de boot tegen iets meer dan 5km/h over het water scheurde. Er werden wel verscheidene coördinaten aangemaakt. De sfeer en het geloof dat we nog iets gingen vangen begon toch om te slaan.

Varen, zoeken en turend naar de schermen, ook dat is vissen hedendaags

Opkomende zon

Op maandagochtend waren we weer zeeeeer vroeg uit de veren (de wekker stond om 3.45h) om het water op te gaan. De stroming ging beduidend minder zijn dan de ochtend ervoor en met viscondities zo goed als perfect was het geloof dat we vandaag wel iets gingen vangen zeer groot. Op de visplek van de dag ervoor zagen we nu zelfs meerdere kleinere bergjes vis wat ook al meer was dan we de voorbije week in totaal hadden gezien. De andere Joeri ving als eerste een mooie 80+ vis, gevolgd door Wim met een 90+ en daarna ikzelf met ook een 80+ vis. Iedereen ving op deze ochtend zijn deel van mooie vissen. Dit was eindelijk het formaat vissen waarvoor we naar Langeland gaan.  Wim kwam enkele keren goed weg met zijn belofte om poedelnaakt het stuk van de haven naar de forelvijver te lopen indien hij een 1m+ vis zou vangen. De meetlat is uiteindelijk voor Wim op 96cm blijven staan en dus heeft niemand deze naakte Vlaming zien rondlopen….

Joeri grijnzend met de eerste mooie vis

Wim met zijn eerste grote vis

En ikzelf iets later met mijn eerste mooie vis me grote handen…

Na de eerste quasi visloze week sloeg de sombere stemming en de zin om te gaan vissen na het vangen van deze mooie vissen totaal om. Niet dat er niet meer (of minder) gelachen en ‘onnozel’ gedaan werd maar na de slechte vangsten begonnen we toch stevig aan onze eigen viskunsten en kwaliteiten te twijfelen. Dat er veel minder kabeljauw in de belt zwemt wisten we al maar dat het er zo weinig waren wisten we niet.  De vis was gevonden en bij goede omstandigheden i.v.m. wind en stroming (wegens de stevige diepte waarop we visten) zijn we er de rest van de week blijven vissen en vangen.

De hengels met onze favoriete shads staan weer klaar

Op dinsdag 31 mei vingen we op dezelfde plek weer verscheidene mooie vissen in de 80+ en één vis in de 90+ klasse. De omstandigheden (tamelijk veel stroming) waren wat minder en hierdoor wisten we ook merkelijk minder vis te vangen maar wat we vingen was van het XXL-formaat.

Onze Amerikaanse vrienden onderweg naar…..

Op woensdagochtend 4u. vertrok Joeri  terug naar België en konden Wim en ik direct na zijn vertrek gaan vissen. Het was zo één van die magische ochtenden waarop alles mee zat. Geen spatje wind en daardoor geen rimpeltje op het water, geen wolkje aan de hemel en daardoor een mooie zonsopkomst en een ideale niet al te zware stroming om goed te kunnen vissen. Het eerste uur waren we helemaal alleen in deze magische stilte en konden we al enkele mooie vissen vangen. Hierna konden we samen met een andere boot  nog verscheidene vissen verleiden. Omstreeks 9u. zijn we terug naar de haven gevaren en konden we wat verloren uren slaap gaan inhalen. Voor de lunch heb ik enkele beroemde double-cheese ‘McJoeri’s’ gemaakt.

Zicht naar de haven iets na 4u ‘s morgens

één van de vele mooie vissen op de magisch ochtend

Wim geconcentreerd aan het vissen tijdens zonsopkomst

En het resultaat van al dat geconcentreerd vissen

Dit smaakt altijd

Op donderdag 2 juni hebben we eerst een half uurtje in de ochtend gevist maar er stond gewoonweg te veel stroming en wind om op meer dan 35m diepte te kunnen vissen. De boot sjeesde tegen net geen 6km/h over het water. Rond de middag zijn we terug het water op gegaan met hetzelfde resultaat en waren we binnen het uur weer terug in de haven. Hierna terug naar het huisjes gereden en een uurtje later beslist om met de ferry’s naar de Bordershop in Putgarden (Duitsland) te gaan kijken en kopen. Eerst met de ferry van Spodsbjerg naar Tars om daarna iets meer dan een half uur te rijden naar Rodby en daar een 3u. heen-en-terug shoppingticket gekocht richting Puttgarden. Eerst werden we nog door de Deense politie gecontroleerd en na een kwartiertje wachten konden we de eerstvolgende ferry inrijden. De Bordershop ligt op 1 minuut rijden net buiten de ferryhaven in Puttgarden en is een echt drank- en snoep shopping-walhalla. Wel weinig meewerkend personeel indien je een vraag hebt over een bepaald product. Let er wel op dat je als Belg of Nederlander geen blikjes met statiegeld kan/mag kopen. Na de nodige aankopen terug naar de ferry gereden. Dit is ongeveer 2 minuten rijden vanop de parking. We konden net niet bij op de ferry en hierdoor moesten we een half uur blijven wachten. Met wat rekenen kwamen we erbij uit dat we enkel de laatste ferry van Tars naar Spodsbjerg zouden halen indien alles meezat.

De eerste ferry net buiten de haven van Spodsbjerg

Wachtend op de ferry naar Puttgarden

Uiteindelijk reden we de ferry in Rodby omstreeks 21.30h uit en moesten  we het sliertje auto’s volgen die door een soort van sluis moeten rijden alwaar er ‘willekeurig’ auto’s uitgepikt worden voor een extra controle door de Deense politie of douane. Wij mochten zonder verdere controle doorrijden en met wat Google maps en rekenwerk zouden we om 22.09h aankomen in Tars, dus net op tijd voor de laatste ferry naar Spodsbjerg die om 22.15 zou vertrekken. De weg was gelukkig bijna autoloos en we konden onderweg dus nog een beetje tijd goedmaken om net na 22.00h aan de ferry In Tars aan te komen, een ticket te kopen en ons met 2 andere auto’s en één vrachtwagen naar Spodsbjerg te laten varen. Net goed afgelopen dus want de enige andere optie indien we te laat voor de ferry waren, zou de brug geweest zijn (Storebæltsbroen) wat toch een tripje van vele uren en kilometers zou betekent hebben.

Vrijdagochtend nog eens kunnen uitslapen en rond 8.30h uit de haven vertrokken. De reden van dit latere uur was dat de stroming na 9u pas zou afzwakken en dat er dan gevist kon worden. De voorspelling klopte voor een keer eens wel en de nodige mooie vissen konden geland worden. Gelukkig voor Wim en zijn belofte bleef de teller ook deze keer bij hem weer onder de 100cm staan. Zijn vis van 93cm was de grootste van deze ochtendsessie. Ik bleef op 89cm staan tijdens deze sessie.

Wim met zijn vis van 93cm tijdens de ochtendsessie

Wegens het steeds beter wordende weer In de namiddag nog een sessie gevist en voor de eerste keer in twee weken tijd konden we in T-shirt staan vissen. Op een bevriende boot in de buurt vingen de twee vissers gelijktijdig hun nieuw Pb met 100cm voor de ene en 96cm voor de andere. Wat kan vissen soms toch ontzettend leuk zijn.

Omdat de vis bij ons niet echt wilde meewerken heb ik op een gegeven moment op mijn 50gr. geepstokje een 80gr. pilkertje geknoopt en na enkele worpen leverde me dat een mooie vis van 89cm op. Gevangen op een ultralicht hengeltje leverde dit sport op van de bovenste plank.

89cm. ook met een pilker kan je er nog steeds vangen

In de avond de derde sessie van de dag  gevist omdat de weersomstandigheden ons weer goed gezind waren om op de grote diepte te kunnen vissen. Direct naar ‘ons stekje’ gevaren en de vis wilde wel meewerken. Weer konden we een 90+ vis vangen samen met nog enkele andere 80+ vissen.

Weer een 90+ vis voor Wim in de avonduren

Omdat er voetbal op TV was (de zogenaamde clash der lage landen bleek een match van verwende jongetjes tegen mannen) zijn we rond 21.45h terug naar de haven gevaren met het gedacht in het achterhoofd dat de vis de volgende morgen ook nog wel zou bijten. Niet dus. Met de latere info van de volgende morgen hadden we beter nog enkele uren door blijven vissen. Als je eens vis vangt, kan je beter blijven doorvissen want voor je het weet, is de bijtlust van de vis over.

Op zaterdagochtend 4 juni in de vroege ochtend weer naar ons stekje gevaren maar er stond helaas geen spatje stroming en hierdoor had de vis er totaal geen zin in. We konden op de sonar zelfs maar amper vis vinden (wat ook al een tijdje niet meer gebeurd was). Na iets meer dan twee uur vissen tijdens deze laatste sessie zijn we na het passeren van de Color Line iets na 7u terug naar de haven gevaren.

Ik kon tijdens deze laatste  sessie welgeteld één vis van 70cm vangen en had er kortstondig nog één aan. Terug in de haven kwamen we een bevriend koppel tegen die net aangekomen waren na een nachtje rijden vanuit Nederland. Na een half uurtje bijpraten zijn we naar het huisje gegaan om eerst wat te eten en enkele uurtje bij te slapen. Hierna zijn we naar de ‘langetidsparking ‘ gereden om de trailer op te halen en konden we daarna de boot uit zijn box halen, de box terug in originele staat brengen (daar is Jens, de havenmeester zeer streng in) en konden we de boot daarna naar de trailerhelling varen. De boot werd probleemloos terug op de trailer getrokken om daarna op de helling alle spullen van de boot te halen (en dat worden er op 14 dagen vakantie steeds maar meer) en een beetje te poetsen. Daarna terug naar het huisje gereden om alle spullen voor te bereiden voor de terugreis en in de boot of auto te laden. Het huisje werd grondig gepoetst, een douche werd genomen en propere kleding werd aangetrokken om de wederhelft bij aankomst niet ál te choqueren met stinkende viskleding. Omstreeks 16.00h. werd er  afscheid genomen van onze huiseigenaresse, werd het anker van de auto gelicht en konden we de  terugrit aanvatten. De ‘Hamburg-file-schrik-fobie’ zat er goed in maar bleek deze keer  voorbarig. Geen meter file gehad onderweg waardoor we flink wat kilometers konden afmalen. Na één stop ergens in het midden van de terugreis kwamen we rond 2.00h. ’s nachts vermoeid thuis aan.

Dingen welke we weer bijgeleerd hebben:

  • Voor sommige mensen geen geheim maar toch maar even herhalen: Twee transducers kunnen elkaar ook storen en i.p.v. betere beelden kan je dan ook vaak slechter beeld krijgen. Als je ‘verticale’ streepjes (wij noem ze Matrix streepkes) of zelfs dikke verticale strepen ziet (bij ons was het zo dat we in het begin zelfs twijfelden of sommige van deze ‘balkjes’ op de bodem geen vis was) is dit zo goed als zeker interferentie.

Wij noemen de interferentie op het scherm ‘Matrix strepen’

Geen beeld bij ons maar over deze verticale strepen gaat het.

Toen we ons ‘plan B’ ofte de 2de transducer uitschakelden werd het beeld op het eerste scherm plots wel heel helder en beter afleesbaar. Wij zetten de oppervlaktefilter steeds op maximaal (aan het oppervlakte zwemt er toch geen kabeljauw daar) en de algemene ruisfiltering op laag of medium. (ps. Wij hebben Lowrance apparatuur aan boord)

Nog belangrijker: Leer je toestellen door en door kennen en weet waar welke keuze in welk menu zit. De recentere units hebben een berg aan instellingen dewelke je kunnen helpen om het beeld of de info op het scherm  te verbeteren wat het verschil kan betekenen tussen geen vis of wel vis vangen. Door met deze  instellingen te experimenteren kom je af toe ook dingen tegen die je nog niet op YouTube had gezien. Ook verzetten  we tijdens een vissessie regelmatig de frequentie van de transducer.

Beeld niet van ons maar ter info

  • Waar we verleden jaar nog twijfelden of het geen éénmalig fenomeen zou kunnen geweest zijn kan ik nu wel met zekerheid bevestigen dat er een flinke hoeveelheid minder kabeljauw in de Belt rondzwemt waardoor het voor de ‘occasionele’ vissers niet makkelijk is/wordt om er überhaupt nog mooie te kunnen vangen. Zelfs de afmetingen van de platvis is op enkele maanden tijd in 2022 al flink geminderd. Waar je voorheen regelmatig een 40+ en af ten toe zelfs een 50+ schol kon vangen is dit nu al reeds een flinke ‘uitdaging’.
  • Voor de occasionele vissers die naar Spodsbjerg trekken: maak er een leuke visvakantie van en ga er niet van uit dat je, zoals enkele jaren geleden, massa’s vis (kabeljauw) gaat kunnen vangen. Wij hadden de eerste week 0 (lees als NUL) vissen (buiten enkele kleine visjes onder de 50cm) en enkel in onze 2de week konden we door alle puzzelstukjes van redelijk wat voorgaande sessies in de eerste week samen te leggen de knoop ontrafelen en konden we hierna redelijk wat mooie vissen gevangen krijgen.

Tijdens de vorige trip (van één week) eind april hadden we in totaal maar 3 maatse vissen dus ook bij ons lukt het de ene week beter dan de andere.

De ene week is dus zeker en vast de andere week niet (dit hebben we al wel meer ondervonden).

  • Rode shads zijn en blijven toch echt onze favoriet. Wij vissen heel veel en heel graag met de rode Culprits. Deze Amerikaanse shads zijn onze favoriete shad in combinatie met een ronde jigkop (al dan niet gecoat).
  • Kies het juiste moment om te gaan vissen en pas je aan aan hét moment. Vissen is voor ons meer en meer ‘je aanpassen aan het moment’.

Dit kan per sessie, per uur of zelfs per minuut veranderen en iets dat gisteren of een uur geleden nog werkte, kan dan totaal geen vis meer opleveren.  Er zijn véél meer slechte dan goede momenten per dag om te vissen dus probeer op de slechte momenten NIET op het water te zijn…..

Tot de volgende keer vanwege Team Somnium