2022-08 Spodsbjerg, Joeri&family-friends

Spodsbjerg, 30 juli tot 13 augustus

“Moete nu eens iets weten”

De ‘beroemde’ gele paal voor Spodsbjerg.   

Proloog:

Om maar gelijk met de voordeur in huis te vallen kan ik jullie vertellen dat de jaren van overvloed en bijna dagelijkse mooie (kabeljauw-)vangsten sinds dit jaar totaal over en uit zijn in de Storebælt voor Spodsbjerg. Het merendeel van de gesproken vissers zeggen dat dit voor eeuwig en altijd zo zal gaan blijven maar enkele optimisten (zoals ikzelf) hopen dat het over een jaar of 3 tot 4 toch weer een stukje positiever kan gaan worden. Dat dit niet op één of 2 jaar terug in orde zal zijn is voor mij ook wel 100% een zekerheid. Over het hoe en waarom van deze drastische terugval heb ik mijn eigen ideeën en hier ga ik in dit verslag niet over uitweiden maar dat dit een enorme impact zal gaan hebben op het hengeltoerisme (en inkomsten) de komende jaren op Langeland is wel een zekerheid.

De vangsten werden de laatste jaren inderdaad al wat minder waarbij 2021 al een triest “laagtepunt” was maar toch hoopte ik stiekem dat dit maar een éénmalig slecht jaar was en dat in 2022 de vangsten toch terug wat zouden aantrekken. Ik kan ondertussen na 6 weken hengelen in Spodsbjerg tijdens 4 verschillende trips dit jaar wel stellen dat dit jaar (2022) nog vele malen slechter is.

Ga ik hierdoor niet meer naar Spodsbjerg? Een volmondige NEEN maar ik heb wel mijn verwachtingspatroon flink bijgesteld en ben blij met de weinige kabeljauwen die ik wél kan vangen en ga veel minder focussen op aantallen en formaten en voor een degelijk plan B (of zelfs een plan C) zorgen. Plan B zal waarschijnlijk gaan worden dat ik vanaf volgend jaar meer op platvis zal gaan vissen ook al zie je op dit vlak dit jaar ook al het één en ander in negatieve zin veranderen. Het formaat van de gevangen platvis (vooral van de schol ofte pladijs voor de Vlamingen) is in 2022 al flink gedaald. Waar de platvis specialisten voorheen de 40+ en zelfs 50+ centimeter schollen op regelmatige basis konden vangen is het gevangen formaat hedendaags al flink minder geworden en is een 35cm schol al een hele beste.

Maar niet alles is kommer en kwel want laat ons eerlijk zijn: Waar vind je op dezelfde afstand rijden voor ons Vlamingen (voor mij ong. 900km) en Nederlanders een visplek met dezelfde mogelijkheden en faciliteiten? Mocht er zo’n plek zijn dan stuur je me maar een bericht……

Ik kan het niet beter verwoorden

En dan nu over tot de orde van de dag, het verslag van deze twee weken vakantie eind juli en begin augustus. Geen echte VISvakantie in de strikte zin van het woord want de familie en de hond was erbij maar toch mocht ik nog voldoende uren op het zilte  doorbrengen.

Het kan beginnen. De spanning in de boot stijgt met de seconde…

Enkele weken voor vertrek kreeg ik via een vriend een melding dat de Elbetunnel twee weekends achter elkaar zou dichtgaan voor onderhoudswerkzaamheden en natuurlijk ging de Elbetunnel net dicht in de  richting van het Noorden tijdens het weekend dat we zouden vertrekken. Aangezien mijn vrouw, twee dochters, een toekomstige schoonzoon en de hond zouden meegaan en we hierdoor met 2 auto’s naar Spodsbjerg zouden gaan rijden moest er overlegd worden wat we met dit “Elbetunnel” probleem gingen aanvangen. Ikzelf heb niet zo’n probleem om ’s nachts en in het donker te rijden maar mijn vrouw zag dit niet zo zitten. Een compromis werd gevonden om reeds om 02.00u ’s nachts te vertrekken in de hoop de chaos in en rond Hamburg voor te zijn. Zo gezegd, zo gedaan en midden in de nacht van vrijdag op zaterdag konden we dus op weg.

De hele weg tot Hamburg was een makkie en na de 2de stop ergens in de buurt van het “Autohus.de” wat voor ons het symbolische “halfweg punt” is, kon de oudste dochter het stuur van mijn auto overnemen. Ik dacht even achterin de auto te kunnen slapen en de omleiding in Hamburg door de stad zelf te rijden maar toen ik een tijdje later wakker werd, waren we al midden in de stad aan het rijden. Dit omrijden door het centrum van Hamburg leverde ons een verwachte en ingecalculeerde vertraging op van een half uurtje maar ik heb verhalen gehoord van andere vissers die enkele uren later hierdoor meerdere uren verspeelden.

Aan de Duits-Deense grens stond er de traditionele “zaterdagfile” en net ervoor kwamen we erachter dat we het  inentingsboekje van de hond vergeten waren. Denemarken laat je hond enkel toe indien je  hond regelmatig wordt ingeënt tegen rabiës (hondsdolheid). Na enkele bange lange minuten aanschuiven aan de grens mochten we echter zonder extra controle Denemarken inrijden. (met de hond)

Omstreeks 12.30 draaiden we rechts het straatje net voor de ferry in en konden we weer genieten van het prachtige zicht op de haven. Omdat we de  sleutel van ons vakantiehuisje pas rond 14.00h kregen, konden we rechtstreeks naar de camping rijden alwaar er reeds een lunch klaar stond voor ons (bedankt hiervoor Nicole en Jan). Na de lunch konden we gelijk naar ons vakantiehuis met zeezicht rijden dat we via vrienden uit Spodsbjerg konden huren voor 14 dagen.

Op zaterdagavond, na het avondeten werd op vraag van Jan de eerste sessie gevist. Volgens Jan was het nog net doenbaar met de golfslag en wind. Er werd op enkele stekken richting het zuiden gevist en uiteindelijk tot aan de 3 rode tonnen toe maar het enige dat er gebeurde was dat ik witter en witter werd en dat er voor de rest niets werd gevangen. Na een dik uur van afzien en ik “bijna” zeeziek hebben we dan maar beslist (vooral op mijn vraag… 😊 ) om terug te varen met het gedacht in het achterhoofd dat er enkele dagen niet gevist kon worden wegens de verwachte strakke Oosten wind.

 Zoals voorspeld kon er inderdaad de eerste dagen na zaterdag niet gevist worden wegens de té sterke wind die dan ook nog eens uit de verkeerde richting kwam. Op zondagochtend kwam Bruno aan met zijn vrouw voor een ‘bijna week” vakantie en konden we de in de namiddag en avond de BBQ kunsten van Jan op de camping nog eens bewonderen. (weer veel te veel naar goede gewoonte maar o zo lekker😊 )

Het weer op zondag en maandag (31 juli en 1 augusuts) was wel mooi, zonnig en warm maar door de strakke Oostenwind kon er helaas niet gevist worden.

De ochtend van dinsdag 2 augustus kon er eindelijk terug gevist worden

In de loop van maandagavond werd het weerbericht nog eens bekeken en op dinsdagochtend zou het terug visbaar worden i.v.m. wind en stroming. De wekker werd gezet en in het eerste ochtendgloren werd er met de boot van Jan (een Beekman 590)  uitgevaren naar het Zuiden. Op de eerste stek aangekomen werden door Jan, Bruno en mezelf de eerste shads nat gemaakt. Ik kreeg als eerste beet na enkele minuten tijdens onze eerste drift een en deze vis voelde al direct flink groot en massief aan maar omdat ik met een reel-hengel (een Shimano speedmaster 2,7m combo met een Abu C4 reel, beide bijna 20 jaar oud) viste i.p.v. mijn blauwe St. Croix kon ik niet inschatten hoe groot de vis wel kon of ging zijn.

De eerste beet voelt gelijk goed aan…

Na een 15-tal minuten kwam de vis boven en kon Jan deze scheppen. Hij leek wel meer dan een meter maar was hij dat ook?

De vis kan geland worden

Na zorgvuldig nameten bleek mijn eerste vis van de vakantie al direct 103cm lang te zijn. Een mooie binnenkomer dus… Na enkele foto- en videomomenten werd deze vis terug in zijn element gezet en zwom deze weg.

103cm als eerste vis, ze zitten er dus nog steeds

Mijn eerste sessie was dus al direct geslaagd en samen met Bruno en Jan konden we nog vier vissen tussen de 73 en 86cm vangen tijdens het verdere verloop van deze ochtendsessie.

De volgende dag (woensdag 3 aug) kon er tijdens de dag niet gevist worden maar na het avondeten wilde mijn vrouw ook nog wel eens mee gaan vissen en omstreeks 17.30h vaarden we in de boot van Jan de haven uit richting Zuiden. Op enkele stekken voorbij de groene paal geprobeerd maar enkel ver in het Zuiden kon mijn vrouw twee mooie vissen vangen en ik geen enkele. Laten we dit maar op beginnersgeluk houden.

Het gemiddelde formaat van de kabeljauw anno 2022.

Mijn vrouw heeft weeral beet…..

Het weer bleef wel mooi en zonnig maar dit kwam door de Oosten- tot Zuidoostenwind maar voor het vissen is dit niet goed. De eerstvolgende vissessie kwam er in de ochtend van zaterdag 6aug. Het was nog wel best winderig maar er kon toch nog net gevist worden. Jan had een slechte dag op kantoor en verspeelde verschillende vissen door verschillende redenen. Ik kon er wel vijf vangen tijdens de ochtendsessie waaronder mijn tweede metervis van de vakantie.

De zonsopkomst op zaterdag 6 aug. Omstreeks 5.30h

Mijn 2de metervis van de vakantie (104cm)

Mijn 2de metervis werd net zoals de eerste, tijdens de eerste drift van de ochtend gevangen en kon helaas niet gered worden en werd meegenomen.

Opgelet, de locatie van deze foto kan bedrieglijk zijn… 😊

Ook moesten we even wegvaren van de visstek omdat er een marineschip  over onze visstek voorbij kwam. Kort achter dit Russische marineschip vaarde er een Russische duikboot. Even werd er aan gedacht om de Russische matrozen op de brug van de onderzeeër  vriendelijk te begroeten met een welgemeende witte Vlaamse poep (= Vlaams voor “derrière” ofte achterwerk, kont etc…) maar het moonen werd maar zo gelaten. Er zijn recentelijk al oorlogen door de Russen gestart voor minder…. 😊

Voor de mensen die (nog) niet weten wat “moonen” is, is er hierbij de betekenis van via Wikipedia:

Moonen is het opzettelijk ontbloten en toekeren van het eigen achterwerk naar een ander om deze ander te beledigen, in verlegenheid te brengen, of voor de grap. Het Engelse leenwoord is afkomstig van de Engelse uitdrukking mooning. Het verschil met het zogenaamde flashing is dat moonen niet seksueel is. Bovendien worden meestal niet opzettelijk de geslachtsdelen getoond. Moonen wordt meestal als een belediging opgevat.

Eerst een Russisch fregat

Dan komt er een Russisch onderzeebootje dichterbij, moonen we of moonen we niet? 😊

Een bijna vast ritueel op de boot bij Jan is dat hij “regelmatig” de nummer 2 moet doen (ook wel bekend onder de naam kakken, schijten, poepen, etc…). Jan gaat dan voorin “zitten” op de daartoe speciaal meegebrachte emmer (= de rode emmer: zeker niet gebruiken voor andere doeleinden dan voor de nr. 2 😊 ) terwijl de rest van de bemanning achterop staat te vissen of zedig wegkijkt en een praatje maakt (en vooral veel inademt via de mond i.p.v. met de neus 😊 ) Nadat hij echter klaar was, vond ik deze keer een gebruikt stuk wc-papier dat rond mijn hengel en shad was gedraaid tijdens het lozen van de rode emmer. De wind had het waarschijnlijk rond mijn hengel en shad geblazen. Wat nog veel erger was, was dat ik het er echt niet af kreeg, hoe hard ik ook schudde en zwiepte met mijn hengel. Met mijn hand moest ik uiteindelijk dit witte/bruine stukje papier van de hengel en shad halen en dit onder luid gelach van de rest van de bemanning.
Ps. Op de foto kan je gelukkig de bruine veeg op het papier niet zien. 😊

Dit kan je niet verzinnen…Gebruikt WC papier dat zich heeft vastgebeten op mijn hengel en shad

Op zondag 7 augustus zijn we, zoals meestal, vroeg uitgevaren. Met een extra jonge crew die dan ook nog eens (soms) de boot  mocht besturen terwijl opa de binnenkant van zijn ogen kon nakijken.  We zijn via verschillende stops waar er even werd geprobeerd om een visje te verschalken  helemaal tot aan de drie rode tonnen in het Zuiden gevaren. Er werd veel gevaren en nog veel meer gezocht maar de vis wilde op deze ochtend niet echt meewerken. Buiten de weer talrijk aanwezige kleine visjes  werden er uiteindelijk toch nog 4 vissen tot 72cm gevangen op deze ochtend. (door de 3 vissers aan boord). Mijn rode Japanse klasse carbon  hengeltje werd ook  nog eens gebruikt tijdens deze sessie.

Rode Aliexpress hengeltjes zijn absoluut zachter in de top dan mijn St. Croix”… 😊

De toekomst is aan de jeugd (terwijl de ‘ouderen’ een dutje kunnen doen)

Op maandag 8 augustus werd er zelfs voor ons doen, eens extreem vroeg uitgevaren. Weer werd er op verschillende plekken naar het Zuiden niet echt succesvol gestopt om te vissen om uiteindelijk aan de drie rode palen aan te komen. Toen het daar ook niet echt vlotte zijn we naar de overkant van de vaargeul naar de groene ton gevaren.

Uitvaren met het allereerste licht

Aan de overkant aan de groene ton aangekomen, net toen we eigenlijk terug naar de haven wilden varen, begon de vis (eindelijk) aan een aasperiode. De eerstvolgende uren werden er uiteindelijk toch nog een tiental mooie vissen van 52cm tot 76cm gevangen. Ook werden er natuurlijk weer de nodige kleinere exemplaren gevangen tot een centimeter of 25. Nils ving zelfs een doublet nadat hij met een bijvanger was beginnen te vissen.  Dit is iets dat ikzelf nooit doe want mocht je eens het geluk hebben dat er twee ‘beren’ op je aasjes duiken dan krijg je die nooit naar boven gedraaid/getakeld. De aasperiode was weer veel te snel afgelopen en een poosje nadat de jongste passagier wakker was geworden (er was  vooraan in de boot een geïmproviseerd warm bedje voor hem gemaakt) zijn we net voor de middag terug naar de haven gevaren na best wel een lange sessie. In gevangen aantallen was dit de beste sessie van de 14 dagen.

Wie het kleine niet eert…….Hoop voor de toekomst hopelijk

Dit kan er ook gebeuren als je met een bijvanger vist….

Net toen we dachten dat we een gebied met wat vis hadden gevonden de dag ervoor bleek op dinsdag 9 augustus dat het waarschijnlijk een gelukje was geweest. Het was weer vanouds harken en ploeteren voor een vis. Op de weg terug naar de haven stopten we nog eens een keer op een “oud visplekje” en daar gingen we nog enkele driftjes proberen. Ik nam een andere hengel ter hand waar al een hele week een real-herring cutbait was geknoopt en begon daar mee te vissen op een toch wel respectabele diepte. Tijdens de tweede drift kreeg ik een beet op deze cutbait. Ik dacht dat ik weer een grote kabeljauw eraan had maar een tiental minuten later bleek het een wel hele mooie leng te zijn dewelke zich aan mijn shad had vergrepen.  De vis kon helaas (zoals bij vele lengen) niet gered worden en moest meegenomen worden. De vis bleef net onder de meter hangen en klokte af op 97cm.

97 cm leng

Na de vangst van de leng hebben we nog een viertal korte driften gemaakt maar er kon geen bonusvis meer gevangen worden. Er zijn dit jaar door veel vissers bizar veel lengen gevangen tijdens het shadvissen. Waarschijnlijk zaten die er vroeger ook al wel maar waren de toen nog meer talrijk aanwezige kabeljauwen gewoon veel sneller.

Mijn hengelsetup voor de cutbait net voor de ingang bij de haven

Mijn vrouw die met de jongste dochter op zondag  terug naar de Kempen was gereden voor het Coldplay concert in Brussel op maandagavond is op dinsdagochtend terug vertrokken op weg naar Spodsbjerg. Om haar ’s avonds te verwelkomen had ik in Rudkøbing bij de SuperBrugsen supermarkt een lekker uitziende lamsbout gekocht. De lamsbout werd  rijkelijk voorzien van de nodige tuinkruiden, look, peper en zeezout en hierna in een alu folie met ruim olijfolie in de gas BBQ gestoken alwaar deze 90 minuten kon gaan nadenken over zijn toekomst.

Bij gebrek aan vis moet je andere dingen beginnen te doen…..

Omstreeks 19.00h arriveerde mijn vrouw terug in Spodsbjerg en kon de feestmaaltijd aanvangen. De lamsbout werd met aardappelpuree en bloemkool geserveerd.

De visvangst werd na dinsdag er niet beter maar zelfs nog slechter….

Op Woensdag 10 augustus zijn we eens wat later uitgevaren dan gewoonlijk maar buiten één beet van een echt kapitale vis bij Nils die na enkele ogenblikken ergens in klem zwom  wat in lijnbreuk resulteerde konden we niets van vis gevangen krijgen.

De dagen erna stonden vooral in het teken van nietsdoen want veel gevist werd er niet meer met de tegenvallende resultaten. Het weer werd wel met de dag beter en beter en op zaterdagochtend 13 augustus zijn we voor de laatste keer eens extra vroeg uitgevaren voor mijn laatste sessie. Er vaarde een cruise schip voorbij waarmee we in september op cruise zijn gegaan naar Noorwegen maar voor de rest viel er tijdens deze sessie weer niet veel te beleven. Iets na  08.00h waren we reeds in de haven en onderweg met de boot naar de haven heb ik mijn laatste sigaret gerookt. Ondertussen zijn we 6 weken ouder en enkele kilo’s vetter maar ik ben nog steeds gestopt… 😊

Een wazige foto van het schip waarmee we enkele weken later op cruise naar Noorwegen zouden vertrekken.

De laatste foto om 08.15h genomen bij het binnenvaren van de haven.

Heel misschien gaan we medio oktober nog eens een weekje terug maar hierover zijn de meningen verdeeld.